سوره فاتحة الکتاب – آیه ۴

مالِکِ یَوْمِ الدّینِ (۴)

مالک زمان[۱] حساب
——————————
[۱]– «یوم» در لغت به معنای زمان است که معمولاً طولانی هم باشد که می‌توان آن را به دوره هم معنا کرد و در اصطلاح متعارف به فاصله زمانی بین طلوع تا غروب خورشید اطلاق می‌شود که باید بر اساس شواهد و قرائن معنای مناسب را برگزید، مثلاً در مورد قیامت که خورشیدی نیست که بخواهد طلوع و غروبی داشته باشد یا در مورد خلقت آسمان‌ها و زمان که هنوز خورشیدی آفریده نشده، لازم به به زمان و دوره معنا شود.

و فرمانروای روز جزا

مالک [و پادشاه‏] روز جزا [است‏].

مالک و فرمانروای روز جزا.

کلیدواژه‌ها:

فهرست مطالب

باز کردن همه | بستن همه