سوره توبه – آیه 24
قُلْ إنْ کانَ آباؤُکُمْ وَ أبْناؤُکُمْ وَ إخْوانُکُمْ وَ أزْواجُکُمْ وَ عَشیرَتُکُمْ وَ أمْوالٌ اقْتَرَفْتُموها وَ تِجارَةٌ تَخْشَوْنَ کَسادَها وَ مَساکِنُ تَرْضَوْنَها أحَبَّ إلَیْکُمْ مِنَ اللّهِ وَ رَسولِهِ وَ جِهادٍ فی سَبیلِهِ فَتَرَبَّصوا حَتَّی یَأْتیَ اللّهُ بِأمْرِهِ وَ اللّهُ لا یَهْدی الْقَوْمَ الْفاسِقینَ (24)
به زودی – سایر ترجمهها موجود است.
بگو اگر پدرانتان و فرزندانتان و همسرانتان و خویشانتان و اموالی که بدست آوردهاید و تجارتی که از کساد آن هراس دارید و مسکنهایی که بدان خوشدلید، نزد شما، از خدا و پیمبر او و جهاد در راه وی، محبوبتر است انتظار برید تا خدا فرمان خویش را بیارد، که خدا گروه بدکاران را هدایت نمیکند (24)
بگو: «اگر پدران و پسران و برادران و زنان و خاندان شما و اموالی که گرد آوردهاید و تجارتی که از کسادش بیمناکید و سراهایی را که خوش میدارید، نزد شما از خدا و پیامبرش و جهاد در راه وی دوستداشتنیتر است، پس منتظر باشید تا خدا فرمانش را [به اجرا در] آورد.» و خداوند گروه فاسقان را راهنمایی نمیکند. (24)
بگو: اگر پدرانتان و پسرانتان و برادرانتان و همسرانتان و خویشانتان (که اصول مجتمع خویشی انسانند) و اموالی که فراهم کردهاید و تجارتی که از کسادش بیم دارید و جاهای مسکونیی که به آنها دلخوشید (که اصول قوام مالی اجتماع است) از خدا و فرستاده او و جهاد در راه او به نزد شما محبوبترند پس منتظر باشید تا خداوند فرمان خود را (دستور عذاب شما را) صادر کند، و خدا گروه نافرمانان را هدایت نمیکند. (24)