سوره بقره – آیه 74
ثُمَّ قَسَتْ قُلوبُکُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِکَ فَهیَ کالْحِجارَةِ أوْ أشَدُّ قَسْوَةً وَ إنَّ مِنَ الْحِجارَةِ لَما یَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْأنْهارُ وَ إنَّ مِنْها لَما یَشَّقَّقُ فَیَخْرُجُ مِنْهُ الْماءُ وَ إنَّ مِنْها لَما یَهْبِطُ مِنْ خَشْیَةِ اللّهِ وَ ما اللّهُ بِغافِلٍ عَمّا تَعْمَلونَ (74)
به زودی – سایر ترجمهها موجود است.
از پس این، دلهایتان سخت شد که چون سنگ بود یا سختتر، که بعضی سنگها جویها از آن بشکافد و بعضی از آنها دو پاره شود و آب از آن درآید و بعضی سنگها از ترس خدا فرود افتد و خدا از آنچه میکنید، غافل نیست (74)
سپس دلهای شما بعد از این [واقعه] سخت گردید، همانند سنگ، یا سختتر از آن، چرا که از برخی سنگها، جویهایی بیرون میزند، و پارهای از آنها میشکافد و آب از آن خارج میشود، و برخی از آنها از بیم خدا فرو میریزد، و خدا از آنچه میکنید غافل نیست. (74)
سپس دلهای شما پس از آن (معجزات) سخت گردید و مانند سنگپارهها یا سختتر شد، زیرا پارهای از سنگها هست که از آنها نهرها میجوشد (مانند سنگ موسی و سنگهای چشمهها) و پارهای از آنها میشکافد و آب از آن میتراود و پارهای از آنها از ترس (تکوینی) خدا (از کوهها) فرو میریزد (تأثر موجودات از اراده خدا ترس تکوینی و اطاعت آنهاست، و غرض آنکه سنگها متأثر میشوند اما از دلهای ایشان حالت تسلیم دیده نمیشود) و خدا از آنچه انجام میدهید غافل نیست. (74)