سوره بقره – آیه 80 تا 82
وَ قالوا لَنْ تَمَسَّنا النّارُ إلاَّ أیّاماً مَعْدودَةً قُلْ أتَّخَذْتُمْ عِنْدَ اللّهِ عَهْداً فَلَنْ یُخْلِفَ اللّهُ عَهْدَهُ أمْ تَقولونَ عَلَی اللّهِ ما لا تَعْلَمونَ (80)
بَلی مَنْ کَسَبَ سَیِّئَةً وَ أحاطَتْ بِهِ خَطیئَتُهُ فَأولئِکَ أصْحابُ النّارِ هُمْ فیها خالِدونَ (81)
وَ الَّذینَ آمَنوا وَ عَمِلوا الصّالِحاتِ أولئِکَ أصْحابُ الْجَنَّةِ هُمْ فیها خالِدونَ (82)
به زودی – سایر ترجمهها موجود است.
گویند آتش بما نرسد مگر روزی چند. بگو مگر از خدا وعدهای گرفتهاید که از وعده خویش تخلف نکند! یا در باره خدا آنچه نمیدانید گویید! (80) [نه چنین است] بل هر که کار بدی کند و گناهش بر او چیره شود آنها جهنمیانند که خودشان در آن جاودانند (81) و آنها که ایمان دارند و کارهای شایسته کنند بهشتیانند و خودشان در آن جاودانند (82)
و گفتند: «جز روزهایی چند، هرگز آتش به ما نخواهد رسید.» بگو: «مگر پیمانی از خدا گرفتهاید؟- که خدا پیمان خود را هرگز خلاف نخواهد کرد- یا آنچه را نمیدانید به دروغ به خدا نسبت میدهید؟» (80) آری، کسی که بدی به دست آورد، و گناهش او را در میان گیرد، پس چنین کسانی اهل آتشند، و در آن ماندگار خواهند بود. (81) و کسانی که ایمان آورده، و کارهای شایسته کردهاند، آنان اهل بهشتند، و در آن جاودان خواهند ماند. (82)
و گفتند: هرگز آتش (جهنم) جز روزهایی چند به ما نمیرسد (به عدد اییامی که نیاکان ما گوساله پرستیدند). بگو: آیا از نزد خدا پیمانی گرفتهاید- که خدا هم هرگز از پیمان خود تخلیف نمیکند- یا چیزی را که نمیدانید به خدا میبندید؟! (80) چرا، (عذاب طولانی به شما خواهد رسید، زیرا) هر که کار بدی کسب کرد و گناهش (در اثر تکرار) همه وجود او را فرا گرفت (تا آنجا که ایمانش زایل شد) چنین کسانی اهل آتشند و در آن جاودان خواهند بود. (81) و کسانی هم که ایمان آوردند و عملهای شایسته کردند آنها اهل بهشتند و در آن جاودان خواهند ماند. (82)