سوره آل عمران – آیه 161
وَ ما کانَ لِنَبیٍّ أنْ یَغُلَّ وَ مَنْ یَغْلُلْ یَأْتِ بِما غَلَّ یَوْمَ الْقیامَةِ ثُمَّ تُوَفَّی کُلُّ نَفْسٍ ما کَسَبَتْ وَ هُمْ لا یُظْلَمونَ (161)
به زودی – سایر ترجمهها موجود است.
بر هیچ پیمبری روا نبود که خیانت کند و هر که خیانت کند روز قیامت با آنچه خیانت کرده بیاید، آنگاه بهر کس هر چه کرده سزا دهند و ستم نه بینند (161)
و هیچ پیامبری را نسزد که خیانت ورزد، و هر کس خیانت ورزد، روز قیامت با آنچه در آن خیانت کرده بیاید آن گاه به هر کس [پاداش] آنچه کسب کرده، به تمامی داده میشود، و بر آنان ستم نرود. (161)
و هیچ پیامبری را (از نظر شرایع آسمانی و عقل سلیم) نسزد که (به امت خود در اموال غنائم و غیره) خیانت کند، و هر کس خیانت نماید در روز قیامت همراه آنچه خیانت کرده بیاید، سپس به هر نفسی در برابر آنچه به دست آورده جزای کامل داده شود و به آنان ستم نرود و از حقیشان کم نگردد. (161)