سوره توبه – آیه 67

الْمُنافِقونَ وَ الْمُنافِقاتُ بَعْضُهُمْ مِنْ بَعْضٍ یَأْمُرونَ بِالْمُنْکَرِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْروفِ وَ یَقْبِضونَ أیْدیَهُمْ نَسوا اللهَ فَنَسیَهُمْ إنَّ الْمُنافِقینَ هُمُ الْفاسِقونَ (67)

به زودی – سایر ترجمه‌ها موجود است.

مردان منافق و زنان منافق، بعضی از بعض دیگرند، بمنکر وامیدارند و از معروف باز میدارند، و دستهای خویش را [از بخشش‏] باز میگیرند. خدا را فراموش کرده‏اند و خدا نیز آنها را بفراموشی واگذاشته که منافقان، خودشان، عصیان پیشگانند (67)

مردان و زنان دو چهره، [همانند] یکدیگرند. به کار ناپسند وامی‏دارند و از کار پسندیده باز می‏دارند، و دستهای خود را [از انفاق‏] فرو می‏بندند. خدا را فراموش کردند، پس [خدا هم‏] فراموششان کرد. در حقیقت، این منافقانند که فاسقند. (67)

مردان و زنان منافق برخی از برخی دیگرند (با هم پیوند اعتقادی و عملی دارند) به کار ناپسند فرمان می‏دهند و از کار پسندیده بازمی‏دارند و دستان خود را (از انفاق در راه حق) می‏بندند خدا را فراموش کردند خدا هم آنها را فراموش نمود (پس از اتمام حجت به حال خودشان واگذاشت) مسلیما منافقان همان نافرمانانند. (67)

فهرست مطالب

باز کردن همه | بستن همه