سوره انعام – آیه 152
وَ لا تَقْرَبوا مالَ الْیَتیمِ إلاَّ بِالَّتی هی أحْسَنُ حَتَّی یَبْلُغَ أشُدَّهُ وَ أوْفوا الْکَیْلَ وَ الْمیزانَ بِالْقِسْطِ لا نُکَلِّفُ نَفْساً إلاَّ وُسْعَها وَ إذا قُلْتُمْ فَاعْدِلوا وَ لَوْ کانَ ذا قُرْبی وَ بِعَهْدِ اللّهِ أوْفوا ذلِکُمْ وَصّاکُمْ بِهِ لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرونَ (152)
به زودی – سایر ترجمهها موجود است.
بمال یتیم نزدیک مشوید جز بطریقی که نیکوتر است تا بقوت خویش رسد، پیمانه و وزن را بانصاف تمام دهید «ما هیچکس را، مگر باندازه توانش مکلف نمیکنیم» و چون سخن گویید دادگر باشید و گر چه [بر ضد] خویشاوند باشد و به پیمان خدا وفا کنید. این چیزهاست که بدان سفارشتان کرده شاید اندرز گیرید. (152)
و به مال یتیم- جز به نحوی [هر چه نیکوتر]- نزدیک مشوید، تا به حد رشد خود برسد. و پیمانه و ترازو را به عدالت، تمام بپیمایید. هیچ کس را جز به قدر توانش تکلیف نمیکنیم. و چون [به داوری یا شهادت] سخن گویید دادگری کنید، هر چند [درباره] خویشاوند [شما] باشد. و به پیمان خدا وفا کنید. اینهاست که [خدا] شما را به آن سفارش کرده است، باشد که پند گیرید. (152)
و به مال یتیم جز به شیوهای که بهتر است نزدیک نشوید تا به حد بلوغ (جسمی و روانی) خود برسد، و پیمانه و ترازو را عادلانه به تمام بدهید- ما هیچ کس را (در عقاید و اعمال) جز به اندازه توانش تکلیف نمیکنیم- و چون (به عنوان داوری یا گواهی یا افتاء یا غیره) سخن گویید عدالت ورزید هر چند (در مورد) خویشاوند باشد، و به پیمان خدا (در پذیرش اصول و فروع شریعت) به کمال وفا نمایید. اینهاست که خدا شما را بدان سفارش نموده شاید متذکیر شوید. (152)