سوره یوسف – آیه 30
وَ قالَ نِسْوَةٌ فی الْمَدینَةِ امْرَأتُ الْعَزیزِ تُراوِدُ فَتاها عَنْ نَفْسِهِ قَدْ شَغَفَها حُبّاً إنّا لَنَراها فی ضَلالٍ مُبینٍ (30)
به زودی – سایر ترجمهها موجود است.
زنانی در شهر گفتند: زن شاه، از غلام خویش کام میخواهد که فریفته عشق او شده و ما وی را در ضلالتی آشکار میبینیم (30)
و [دستهای از] زنان در شهر گفتند: «زن عزیز از غلام خود، کام خواسته و سخت خاطرخواه او شده است. به راستی ما او را در گمراهی آشکاری میبینیم.» (30)
و در شهر (مصر) عدهای از زنها گفتند: زن عزیز از غلام خود درخواست کامجویی میکند! محبت او از پرده دل بر عمق قلبش نفوذ کرده، حقیا که ما او را در گمراهیی آشکار میبینیم. (30)