سوره توبه – آیه 93
إنَّما السَّبیلُ عَلَی الَّذینَ یَسْتَأْذِنونَکَ وَ هُمْ أغْنیاءُ رَضوا بِأنْ یَکونوا مَعَ الْخَوالِفِ وَ طَبَعَ اللّهُ عَلی قُلوبِهِمْ فَهُمْ لا یَعْلَمونَ (93)
به زودی – سایر ترجمهها موجود است.
راه [تعرض] بر کسانی است که توانگرند و از تو اجازه میخواهند، راضی شدهاند که قرین زنان باشند، خدا بر دلهایشان مهر زده که دانستن نتوانند (93)
ایراد فقط بر کسانی است که با اینکه توانگرند از تو اجازه [ترک جهاد] میخواهند. [و به این] راضی شدهاند که با خانهنشینان باشند، و خدا بر دلهایشان مهر نهاد، در نتیجه آنان نمیفهمند. (93)
راه (مؤاخذه) تنها بر کسانی (باز) است که با آنکه بینیازند باز هم (برای ترک جهاد) از تو اذن میطلبند آنها راضی شدهاند که با به جای ماندگان (از زنان و کودکان و معلولان) باشند، و خداوند بر دلهای آنها مهر (شقاوت) نهاده، از این رو هیچ نمیدانند. (93)