سوره یوسف – آیه 53

وَ ما أُبَرِّئُ نَفْسی إنَّ النَّفْسَ لَأمّارَةٌ بِالسّوءِ إلاَّ ما رَحِمَ رَبّی إنَّ رَبّی غَفورٌ رَحیمٌ (53)

به زودی – سایر ترجمه‌ها موجود است.

من خویش را مبرا نمیکنم که ضمیر انسانی پیوسته بگناه فرمان میدهد. مگر آنرا که پروردگارم رحم کند که پروردگار من آمرزگار است و رحیم (53)

و من نفس خود را تبرئه نمی‏کنم، چرا که نفس قطعا به بدی امر می‏کند، مگر کسی را که خدا رحم کند، زیرا پروردگار من آمرزنده مهربان است.» (53)

و (یوسف یا زن عزیز گفت) من نفس خود را (بدون توجه و مراقبت‏های الهی) تبرئه نمی‏کنم، زیرا که نفس (انسانی) پیوسته فرمان‏دهنده به زشتی است مگر آنکه پروردگارم رحم کند که همانا پروردگار من بسیار آمرزنده و مهربان است. (53)

فهرست مطالب

باز کردن همه | بستن همه