سوره هود – آیه 9
وَ لَئِنْ أذَقْنا الْإنْسانَ مِنّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْناها مِنْهُ إنَّهُ لَیَؤُسٌ کَفورٌ (9)
به زودی – سایر ترجمهها موجود است.
اگر انسان را رحمتی دهیم از جانب خویش سپس آنرا از وی بگیریم نومید و کفران پیشه میشود (9)
و اگر از جانب خود رحمتی به انسان بچشانیم، سپس آن را از وی سلب کنیم، قطعا نومید و ناسپاس خواهد بود. (9)
و بیشک اگر به انسان رحمتی از جانب خویش بچشانیم (مانند صحت، اولاد و اموال) سپس آن را از وی (به اقتضای گناه او یا نظام اتمی خلقت) سلب کنیم همانا او سخت نومید شونده (نسبت به آینده) و کفرانکننده (نسبت به نعمتهای گذشته) است. (9)