سوره مائده – آیه 52

فَتَرَی الَّذینَ فی قُلوبِهِمْ مَرَضٌ یُسارِعونَ فیهِمْ یَقولونَ نَخْشی أنْ تُصیبَنا دائِرَةٌ فَعَسَی اللّهُ أنْ یَأْتیَ بِالْفَتْحِ أوْ أمْرٍ مِنْ عِنْدِهِ فَیُصْبِحوا عَلی ما أسَرّوا فی أنْفُسِهِمْ نادِمینَ (52)

به زودی – سایر ترجمه‌ها موجود است.

آنکسان را که در دلهایشان مرضی هست بینی که به [دوستی‏] آنها شتابند. گویند: بیم داریم ما را حادثه‏ای رسد. باشد که خدای، فتح پیش آرد، یا فرمانی از جانب خویش، و از آنچه در خاطر گرفته‏اند، پشیمان شوند. (52)

می‏بینی کسانی که در دلهایشان بیماری است، در [دوستی‏] با آنان شتاب می‏ورزند. می‏گویند: «می‏ترسیم به ما حادثه ناگواری برسد.» امید است خدا از جانب خود فتح [منظور] یا امر دیگری را پیش آورد، تا [در نتیجه آنان‏] از آنچه در دل خود نهفته داشته‏اند پشیمان گردند. (52)

پس کسانی را که در دل‏هایشان بیماری (نفاق) است می‏بینی که در (دوستی) آنها شتاب می‏ورزند، می‏گویند: بیم داریم که حادثه بدی به ما برسد (دولت اسلامی سقوط کند و آنها بر ما مسلط شوند). امید است که خداوند فتحی (برای مسلمین) یا کاری از جانب خود (هلاک کردن کافران به نحوی دیگر) پیش آورد تا آنها بر آنچه در دل‏هایشان پنهان می‏دارند پشیمان گردند. (52)

فهرست مطالب

باز کردن همه | بستن همه