سوره انعام – آیه 122

أ وَ مَنْ کانَ مَیْتاً فَأحْیَیْناهُ وَ جَعَلْنا لَهُ نوراً یَمْشی بِهِ فی النّاسِ کَمَنْ مَثَلُهُ فی الظُّلُماتِ لَیْسَ بِخارِجٍ مِنْها کَذلِکَ زُیِّنَ لِلْکافِرینَ ما کانوا یَعْمَلونَ (122)

به زودی – سایر ترجمه‌ها موجود است.

چگونه مانند تواند بود آنکس که مرده بود و زنده‏اش کرده‏ایم و برای او نوری قرار داده‏ایم که بکمک آن میان مردم راه میرود، با کسی که صفت وی در ظلمات [بودن‏] است و از آن بیرون شدنی نیست. بدینسان، برای کسانیکه کافر شده‏اند، اعمالیکه میکرده‏اند آرایش یافته است (122)

آیا کسی که مرده [دل‏] بود و زنده‏اش گردانیدیم و برای او نوری پدید آوردیم تا در پرتو آن، در میان مردم راه برود، چون کسی است که گویی گرفتار در تاریکیهاست و از آن بیرون‏آمدنی نیست؟ این گونه برای کافران آنچه انجام می‏دادند زینت داده شده است. (122)

و آیا کسی که مرده بود (به مرگ کفر و بی‏ایمانی) پس ما او را (به وسیله هدایت به دین) زنده کردیم و برای او نوری (از ایمانش) قرار دادیم که با آن در میان مردم راه می‏رود (زندگی می‏کند) همانند کسی است که به مثل در تاریکی‏ها (ی انحراف اعتقادی و عملی) است و از آن بیرون‏شدنی نیست؟! این گونه برای کافران آنچه به جا می‏آورند آراسته جلوه داده شده است. (122)

فهرست مطالب

باز کردن همه | بستن همه