سوره هود – آیه 31
وَ لا أقولُ لَکُمْ عِنْدی خَزائِنُ اللّهِ وَ لا أعْلَمُ الْغَیْبَ وَ لا أقولُ إنّی مَلَکٌ وَ لا أقولُ لِلَّذینَ تَزْدَری أعْیُنُکُمْ لَنْ یُؤْتیَهُمُ اللّهُ خَیْراً اللّهُ أعْلَمُ بِما فی أنْفُسِهِمْ إنّی إذاً لَمِنَ الظّالِمینَ (31)
به زودی – سایر ترجمهها موجود است.
بشما نمیگویم که خزینههای خدا بنزد من است و نه غیب میدانم و نه میگویم که فرشتهام، و در باره کسانی که در چشم شما خوار مینمایند «و خدا بهتر داند که در ضمایرشان چیست» نمیگویم که هرگز خدا خیری نخواهدشان داد و گر نه از ستمگران خواهم بود (31)
«و به شما نمیگویم که گنجینههای خدا پیش من است، و غیب نمیدانم، و نمیگویم که من فرشتهام، و در باره کسانی که دیدگان شما به خواری در آنان مینگرد، نمیگویم خدا هرگز خیرشان نمیدهد. خدا به آنچه در دل آنان است آگاهتر است. [اگر جز این بگویم] من در آن صورت از ستمکاران خواهم بود.» (31)
و من به شما نمیگویم که گنجینههای (رحمت) خداوند (مانند تولید اموال، قضای حاجتها، شفای بیماران) در اختیار من است و غیب هم نمیدانم و نمیگویم که من فرشتهام و درباره آنان که چشمان شما آنها را خوار و حقیر مینگرد نمیگویم که هرگز خداوند به آنها خیری نخواهد داد خدا به آنچه در باطن آنهاست داناتر است اگر چنین گفتم حتما از ستمکاران خواهم بود. (به آیه 50 انعام رجوع شود). (31)