سوره توبه – آیه 107

وَ الَّذینَ اتَّخَذوا مَسْجِداً ضِراراً وَ کُفْراً وَ تَفْریقاً بَیْنَ الْمُؤْمِنینَ وَ إرْصاداً لِمَنْ حارَبَ اللّهَ وَ رَسولَهُ مِنْ قَبْلُ وَ لَیَحْلِفُنَّ إنْ أرَدْنا إلاَّ الْحُسْنی وَ اللّهُ یَشْهَدُ إنَّهُمْ لَکاذِبونَ (107)

به زودی – سایر ترجمه‌ها موجود است.

و کسانی که مسجدی ساخته‏اند برای ضرر زدن و [تقویت‏] کفر و تفرقه مؤمنان بانتظار کسی که از پیش با خدا و پیمبر ستیز کرده و قسم میخورند که جز نیکی نمیخواستیم، خدا گواهی میدهد که آنها دروغ- گویانند (107)

و آنهایی که مسجدی اختیار کردند که مایه زیان و کفر و پراکندگی میان مؤمنان است، و [نیز] کمینگاهی است برای کسی که قبلا با خدا و پیامبر او به جنگ برخاسته بود، و سخت سوگند یاد می‏کنند که جز نیکی قصدی نداشتیم. و [لی‏] خدا گواهی می‏دهد که آنان قطعا دروغگو هستند. (107)

و (نیز از منافقان) کسانی هستند که مسجدی اتیخاذ کردند برای زیان (مسلمانان) و (تقویت) کفر و تفرقه‏افکنی میان مؤمنان و انتظار (آمدن) کسی که از پیش با خدا و فرستاده‏اش به محاربه برخاسته بود (منظور مسجد ضرار است که کفیار مدینه برای راهب نصرانی ساختند) و قطعا سوگند یاد می‏کنند که ما جز کار خیر قصدی نداشتیم و خدا گواهی می‏دهد که آنها قطعا دروغگویند. (107)

فهرست مطالب

باز کردن همه | بستن همه