سوره هود – آیه 17

أ فَمَنْ کانَ عَلی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ یَتْلوهُ شاهِدٌ مِنْهُ وَ مِنْ قَبْلِهِ کِتابُ موسی إماماً وَ رَحْمَةً أولئِکَ یُؤْمِنونَ بِهِ وَ مَنْ یَکْفُرْ بِهِ مِنَ الْأحْزابِ فَالنّارُ مَوْعِدُهُ فَلا تَکُ فی مِرْیَةٍ مِنْهُ إنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّکَ وَ لکِنَّ أکْثَرَ النّاسِ لا یُؤْمِنونَ (17)

به زودی – سایر ترجمه‌ها موجود است.

مگر آنکس که از پروردگار خویش دلیلی روشن دارد و گواه خداوند آنرا همیخواند و پیش از آن کتاب موسی بوده، راهبر و رحمت، که اینان بدان مؤمنند، [با منکران همانند است‏] و هر کس از این دسته‏ها منکر [قرآن دلیل روشن خدا] شود، وعده‏گاه او جهنم است. در باره آن بشک در مباش که حق است و از جانب پروردگار تو، ولی بیشتر این مردم باور ندارند (17)

آیا کسی که از جانب پروردگارش بر حجتی روشن است و شاهدی از [خویشان‏] او، پیرو آن است، و پیش از وی [نیز] کتاب موسی راهبر و مایه رحمت بوده است [دروغ می‏بافد]؟ آنان [که در جستجوی حقیقت‏اند] به آن می‏گروند، و هر کس از گروه‏های [مخالف‏] به آن کفر ورزد آتش وعده‏گاه اوست. پس در آن تردید مکن که آن حق است [و] از جانب پروردگارت [آمده است‏] ولی بیشتر مردم باور نمی‏کنند. (17)

آیا کسی که (در اعتقاد و عمل خود) بر پایه دلیل روشنی از جانب پروردگار خویش است (مانند قرآن) و به دنبال او گواهی از جانب خداست (تأیید معصوم، معجزه او و حکم عقل که مصدق قرآنند) و پیش از آن نیز کتاب موسی پیشوا و رحمت بود (مانند کسی است که تنها به گمان و شک تکیه دارد؟ آری) ایشانند که به این قرآن ایمان می‏آورند، و هر کس از گروه‏ها به آن کفر ورزد آتش وعده‏گاه اوست پس، از آن در شک و تردید مباش، قطعا آن حق ثابت از جانب پروردگار توست و لکن بیشتر مردم ایمان نمی‏آورند. (17)

فهرست مطالب

باز کردن همه | بستن همه