سوره آل عمران – آیه 135 و 136

به زودی – سایر ترجمه‌ها موجود است.

و آنها که چون ناروایی کردند یا بخویشتن ستم کردند، خدا را یاد کنند و از گناهان خویش آمرزش طلبند «و جز خدا کیست که گناهان را بیامرزد» و بر آنچه کرده‏اند، دانسته اصرار نورزند، (135) پاداش آنها آمرزش پروردگارشان است با بهشتها که در آن جویها روانست که جاودانه در آن باشند. و چه نیکست پاداش نکو کاران. (136)

و آنان که چون کار زشتی کنند، یا بر خود ستم روا دارند، خدا را به یاد می‏آورند و برای گناهانشان آمرزش می‏خواهند- و چه کسی جز خدا گناهان را می‏آمرزد؟ و بر آنچه مرتکب شده‏اند، با آنکه می‏دانند [که گناه است‏]، پافشاری نمی‏کنند. (135) آنان، پاداششان آمرزشی از جانب پروردگارشان، و بوستانهایی است که از زیر [درختان‏] آن جویبارها روان است. جاودانه در آن بمانند، و پاداش اهل عمل چه نیکوست. (136)

و آنان که چون کار زشتی (گناه کبیره‏ای) انجام دهند و یا (به گناه صغیره‏ای) بر خود ستم نمایند، خدا را به یاد آرند و برای گناهان خود آمرزش خواهند- و کیست جز خداوند که گناهان را ببخشد؟- و بر آنچه کرده‏اند در حالی که می‏دانند اصرار نمی‏ورزند. (135) آنها پاداششان آمرزشی است از جانب پروردگارشان و بهشت‏هایی که از زیر (ساختمان و درختان) آنها نهرها جاری است، جاودانه در آن باشند، و خوب پاداشی است پاداش این عمل‏کنندگان. (136)