سوره بقره – آیه 197
الْحَجُّ أشْهُرٌ مَعْلوماتٌ فَمَنْ فَرَضَ فیهِنَّ الْحَجَّ فَلا رَفَثَ وَ لا فُسوقَ وَ لا جِدالَ فی الْحَجِّ وَ ما تَفْعَلوا مِنْ خَیْرٍ یَعْلَمْهُ اللّهُ وَ تَزَوَّدوا فَإنَّ خَیْرَ الزّادِ التَّقْوی وَ اتَّقونِ یا أولی الْألْبابِ (197)
به زودی – سایر ترجمهها موجود است.
وقت حج، ماههای معین است، و هر که در آن ملتزم حج شود، آمیزش و بد کاری و مجادله در اثنای حج نباید. و نیکی هر چه کنید خدا میداند. توشه گیرید، که بهترین توشهها پرهیزگاری است. و از من، ای صاحبان خرد! بترسید (197)
حج در ماههای معینی است. پس هر کس در این [ماه] ها، حج را [بر خود] واجب گرداند، [بداند که] در اثنای حج، همبستری و گناه و جدال [روا] نیست، و هر کار نیکی انجام میدهید، خدا آن را میداند، و برای خود توشه برگیرید که در حقیقت، بهترین توشه، پرهیزگاری است، و ای خردمندان! از من پروا کنید. (197)
(زمان) حج ماههای معینی است (شوال، ذی قعده و ذی حجه)، پس کسی که در این ماهها حج را (به واسطه بستن احرام، بر خود) واجب ساخت (بداند که) در (حال احرام) حج، بدزبانی و آمیزش با زنان و گناه و مجادله در سخن (روا) نیست، و هر کار خیری انجام دهید خداوند میداند، و برای خود توشه برگیرید که بهترین توشه تقواست، و از من پروا کنید ای صاحبان خرد. (197)