سوره نساء – آیه 64 و 65

به زودی – سایر ترجمه‌ها موجود است.

هیچ پیمبری نفرستادیم مگر که باذن خدا فرمانش برند، اگر آنها دمی که بخویش ستم کردند پیش تو آمده بودند و از خدا آمرزش خواسته بودند و پیمبر برای‏شان آمرزش خواسته بود، خدا را توبه پذیر مییافتند و رحیم. (64) نه، بپروردگارت قسم! ایمان ندارند تا ترا در اختلافات خویش حاکم کنند، سپس در دلهای خویش از آنچه حکم کرده‏ای، ملالی نیابند و بی‏چون و چرا، گردن نهند. (65)

و ما هیچ پیامبری را نفرستادیم مگر آنکه به توفیق الهی از او اطاعت کنند. و اگر آنان وقتی به خود ستم کرده بودند، پیش تو می‏آمدند و از خدا آمرزش می‏خواستند و پیامبر [نیز] برای آنان طلب آمرزش می‏کرد، قطعا خدا را توبه‏پذیر مهربان می‏یافتند. (64) ولی چنین نیست، به پروردگارت قسم که ایمان نمی‏آورند، مگر آنکه تو را در مورد آنچه میان آنان مایه اختلاف است داور گردانند سپس از حکمی که کرده‏ای در دلهایشان احساس ناراحتی [و تردید] نکنند، و کاملا سر تسلیم فرود آورند. (65)

و ما هیچ رسولی را نفرستادیم مگر آنکه به یاری و توفیق خدا از وی اطاعت شود. و اگر آنها هنگامی که به خویشتن ستم کردند نزد تو می‏آمدند، آن گاه از خداوند آمرزش می‏خواستند و رسول خدا نیز برای آنها طلب آمرزش می‏کرد بی‏تردید خدا را بسیار توبه‏پذیر و مهربان می‏یافتند(64) پس چنین نیست (که آنها ایمان داشته باشند)، سوگند به پروردگارت که آنها ایمان نمی‏آورند تا آن گاه که تو را در آنچه میان خود اختلاف دارند داور سازند، سپس در نفس خویش هیچ تنگی و ناراحتی نسبت به آنچه تو حکم داده‏ای نیابند و کاملا تسلیم گردند. (65)