سوره نساء – آیه 51 تا 59
أ لَمْ تَرَ إلَی الَّذینَ أوتوا نَصیباً مِنَ الْکِتابِ یُؤْمِنونَ بِالْجِبْتِ وَ الطّاغوتِ وَ یَقولونَ لِلَّذینَ کَفَروا هؤُلاءِ أهْدی مِنَ الَّذینَ آمَنوا سَبیلاً (51)
أولئِکَ الَّذینَ لَعَنَهُمُ اللّهُ وَ مَنْ یَلْعَنِ اللّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ نَصیراً (52)
أمْ لَهُمْ نَصیبٌ مِنَ الْمُلْکِ فَإذاً لا یُؤْتونَ النّاسَ نَقیراً (53)
أمْ یَحْسُدونَ النّاسَ عَلی ما آتاهُمُ اللّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَیْنا آلَ إبْراهیمَ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ وَ آتَیْناهُمْ مُلْکاً عَظیماً (54)
فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ صَدَّ عَنْهُ وَ کَفی بِجَهَنَّمَ سَعیراً (55)
إنَّ الَّذینَ کَفَروا بِآیاتِنا سَوْفَ نُصْلیهِمْ ناراً کُلَّما نَضِجَتْ جُلودُهُمْ بَدَّلْناهُمْ جُلوداً غَیْرَها لِیَذوقوا الْعَذابَ إنَّ اللّهَ کانَ عَزیزاً حَکیماً (56)
وَ الَّذینَ آمَنوا وَ عَمِلوا الصّالِحاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنّاتٍ تَجْری مِنْ تَحْتِها الْأنْهارُ خالِدینَ فیها أبَداً لَهُمْ فیها أزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ وَ نُدْخِلُهُمْ ظِلاًّ ظَلیلاً (57)
إنَّ اللّهَ یَأْمُرُکُمْ أنْ تُؤَدّوا الْأماناتِ إلی أهْلِها وَ إذا حَکَمْتُمْ بَیْنَ النّاسِ أنْ تَحْکُموا بِالْعَدْلِ إنَّ اللّهَ نِعِمّا یَعِظُکُمْ بِهِ إنَّ اللّهَ کانَ سَمیعاً بَصیراً (58)
یا أیُّها الَّذینَ آمَنوا أطیعوا اللّهَ وَ أطیعوا الرَّسولَ وَ أولی الْأمْرِ مِنْکُمْ فَإنْ تَنازَعْتُمْ فی شَیْءٍ فَرُدّوهُ إلَی اللّهِ وَ الرَّسولِ إنْ کُنْتُمْ تُؤْمِنونَ بِاللّهِ وَ
أ لَمْ تَرَ إلَی الَّذینَ أوتوا نَصیباً مِنَ الْکِتابِ یُؤْمِنونَ بِالْجِبْتِ وَ الطّاغوتِ وَ یَقولونَ لِلَّذینَ کَفَروا هؤُلاءِ أهْدی مِنَ الَّذینَ آمَنوا سَبیلاً (51)
أولئِکَ الَّذینَ لَعَنَهُمُ اللّهُ وَ مَنْ یَلْعَنِ اللّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ نَصیراً (52)
أمْ لَهُمْ نَصیبٌ مِنَ الْمُلْکِ فَإذاً لا یُؤْتونَ النّاسَ نَقیراً (53)
أمْ یَحْسُدونَ النّاسَ عَلی ما آتاهُمُ اللّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَیْنا آلَ إبْراهیمَ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ وَ آتَیْناهُمْ مُلْکاً عَظیماً (54)
فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ صَدَّ عَنْهُ وَ کَفی بِجَهَنَّمَ سَعیراً (55)
إنَّ الَّذینَ کَفَروا بِآیاتِنا سَوْفَ نُصْلیهِمْ ناراً کُلَّما نَضِجَتْ جُلودُهُمْ بَدَّلْناهُمْ جُلوداً غَیْرَها لِیَذوقوا الْعَذابَ إنَّ اللّهَ کانَ عَزیزاً حَکیماً (56)
وَ الَّذینَ آمَنوا وَ عَمِلوا الصّالِحاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنّاتٍ تَجْری مِنْ تَحْتِها الْأنْهارُ خالِدینَ فیها أبَداً لَهُمْ فیها أزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ وَ نُدْخِلُهُمْ ظِلاًّ ظَلیلاً (57)
إنَّ اللّهَ یَأْمُرُکُمْ أنْ تُؤَدّوا الْأماناتِ إلی أهْلِها وَ إذا حَکَمْتُمْ بَیْنَ النّاسِ أنْ تَحْکُموا بِالْعَدْلِ إنَّ اللّهَ نِعِمّا یَعِظُکُمْ بِهِ إنَّ اللّهَ کانَ سَمیعاً بَصیراً (58)
یا أیُّها الَّذینَ آمَنوا أطیعوا اللّهَ وَ أطیعوا الرَّسولَ وَ أولی الْأمْرِ مِنْکُمْ فَإنْ تَنازَعْتُمْ فی شَیْءٍ فَرُدّوهُ إلَی اللّهِ وَ الرَّسولِ إنْ کُنْتُمْ تُؤْمِنونَ بِاللّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ ذلِکَ خَیْرٌ وَ أحْسَنُ تَأْویلاً (59)
به زودی – سایر ترجمهها موجود است.
مگر آنکسان را که از کتاب آسمانی بهره ایشان دادهاند نمیبینی که به بت و طغیانگر گروند، و در باره کافران گویند: این گروه از مؤمنان هدایت یافتهترند (51) اینان همان کسانند که خدا لعنتشان کرده و هر که را خدا لعنت کند، هرگز یاوری برای او نخواهی یافت (52) مگر آنها را از این ملک بهرهای هست که در آنصورت پوسته هسته خرمائی بمردم ندهند (53) و یا بمردم از آنچه خدایشان از کرم خویش داده، حسد میبرند؟ حقا که ما خاندان ابراهیم را کتاب و حکمت دادیم و ملکی بزرگشان دادیم (54) کسانی بودند که بآن گرویدند و کسانی بودند که از آن روی گردانیدند و جهنم [آنها را] بس افروخته آتشی است (55) کسانی که آیههای ما را انکار کردهاند، بزودی بآتشی درونشان کنیم که هر وقت پوستهایشان بسوزد بعوض، پوستهایی غیر از آنشان دهیم تا عذاب را (کامل) بچشند، که خدا نیرومند و فرزانه است (56) و کسانی که ایمان آوردهاند و کارهای شایسته کردهاند ببهشتها درونشان خواهیم برد که در آن جویها روانست، در آنجا همسران پاکیزه دارند و آنها را بسایه همیشگی میبریم (57) خدا فرمانتان میدهد که امانتها را بصاحبانش پس دهید، و چون میان کسان حکم کردید بعدالت حکم کنید. چه نیک است این چیزها که خدا بدان پندتان میدهد، که خدا شنواست و دانا. (58) شما که ایمان دارید! خدا را فرمان برید و پیمبر و کارداران خویش را فرمان برید، و چون در چیزی اختلاف کردید اگر بخدا و روز جزا ایمان دارید، آنرا بخدا و پیغمبر ارجاع کنید که این بهتر است و نیک سر انجام تر (59)
آیا کسانی را که از کتاب [آسمانی] نصیبی یافتهاند ندیدهای؟ که به «جبت» و «طاغوت» ایمان دارند، و در باره کسانی که کفر ورزیدهاند میگویند: «اینان از کسانی که ایمان آوردهاند راهیافتهترند.» (51) اینانند که خدا لعنتشان کرده، و هر که را خدا لعنت کند هرگز برای او یاوری نخواهی یافت. (52) آیا آنان نصیبی از حکومت دارند؟ [اگر هم داشتند،] به قدر نقطه پشت هسته خرمایی [چیزی] به مردم نمیدادند. (53) بلکه به مردم، برای آنچه خدا از فضل خویش به آنان عطا کرده رشک میورزند در حقیقت، ما به خاندان ابراهیم کتاب و حکمت دادیم، و به آنان ملکی بزرگ بخشیدیم. (54) پس برخی از آنان به وی ایمان آوردند، و برخی از ایشان از او روی برتافتند، و [برای آنان] دوزخ پرشراره بس است. (55) به زودی کسانی را که به آیات ما کفر ورزیدهاند، در آتشی [سوزان] درآوریم که هر چه پوستشان بریان گردد، پوستهای دیگری بر جایش نهیم تا عذاب را بچشند. آری، خداوند توانای حکیم است. (56) و به زودی کسانی را که ایمان آورده و کارهای شایسته کردهاند، در باغهایی که از زیر [درختان] آن نهرها روان است درآوریم. برای همیشه در آن جاودانند، و در آنجا همسرانی پاکیزه دارند، و آنان را در سایهای پایدار درآوریم. (57) خدا به شما فرمان میدهد که سپردهها را به صاحبان آنها رد کنید و چون میان مردم داوری میکنید، به عدالت داوری کنید. در حقیقت، نیکو چیزی است که خدا شما را به آن پند میدهد. خدا شنوای بیناست. (58) ای کسانی که ایمان آوردهاید، خدا را اطاعت کنید و پیامبر و اولیای امر خود را [نیز] اطاعت کنید پس هر گاه در امری [دینی] اختلاف نظر یافتید، اگر به خدا و روز بازپسین ایمان دارید، آن را به [کتاب] خدا و [سنت] پیامبر [او] عرضه بدارید، این بهتر و نیکفرجامتر است. (59)
آیا ننگریستی به کسانی که بهرهای از کتاب (تورات و انجیل) به آنها داده شده که به هر بت و طغیانگری ایمان میآورند؟! و درباره کسانی که کفر ورزیدهاند میگویند آنها از کسانی که ایمان آوردهاند رهیافتهترند؟! (51) آنهایند که خداوند لعنتشان کرده (از رحمت خود دور نموده) و هر که را که خدا لعنت کند هرگز برای او یاوری نخواهی یافت. (52) مگر برای آنها (عالمان تورات و انجیل) نصیبی از حکومت است (که بخواهند نبوت و هدایت را به هر کس که خواهند بدهند)؟ که در آن صورت حتی به اندازه نقطه پشت هسته خرما (چیزی از مال و مقام) به مردم نمیدادند! (53) یا اینکه آنها به مردم (به پیامبر و آلش) به خاطر آنچه خداوند از فضلش به آنها داده حسد میورزند؟ همانا ما به خاندان ابراهیم کتاب و حکمت (نبوت و شریعت و معارف عقلی) دادیم و آنها را حکومتی بزرگ عطا کردیم. (54) پس برخی از آنان (اهل کتاب) به او (به محمد) ایمان آوردند و برخی از او روی برتافتند و دیگران را نیز از ایمان به او بازداشتند، و جهنم که آتشی است برافروخته برای آنها کافی است. (55) بیتردید کسانی که به آیات (قرآن) و نشانههای (توحید) ما کفر ورزیدهاند به زودی (به محض مرگ در عالم برزخ یا در قیامت که در نظر خداوند زود است) آنها را به آتشی (سوزان) درآوریم و حرارتش را به آنها بچشانیم هر گاه که پوستشان بریان و پخته گردد برای آنها پوستهای دیگری به جای آن بیاوریم تا (کاملا) عذاب را بچشند حقیا که خداوند مقتدر و دارای حکمت است. (56) و کسانی که ایمان آوردهاند و عملهای شایسته کردهاند به زودی آنها را در بهشتهایی که از زیر (قصرها و درختان) آنها نهرها جاری است درمیآوریم، در آنجا همیشه و جاودانه باشند، آنان را در آنجا همسرانی پاک (از عادتهای زنانگی و اخلاق و کردار زشت و عیوب جسمی) است، و آنها را به زیر سایهای گسترده و پایدار درمیآوریم. (57) همانا خداوند به شما فرمان میدهد که امانتها را به صاحبانش رد کنید (واجبات را به خدا و حقوق مردم را به مردم)، و چون میان مردم داوری نمایید (در مورد نزاع یا درباره اشخاص و حوادث) عادلانه داوری کنید. حقیا که خداوند شما را به نیکو اندرزی موعظه میکند، همانا خداوند همواره شنوا و بیناست. (58) ای کسانی که ایمان آوردهاید، خدا را اطاعت کنید و از فرستاده او و صاحبان امرتان (که جانشینان معصوم پیامبرند) اطاعت نمایید. پس اگر درباره چیزی (از امور دین یا دنیا) نزاع داشتید آن را به خدا و رسولش برگردانید (اختلاف در دین را به وسیله فقیه و اختلاف در دنیا را به واسطه قاضی به کتاب و سنیت بازگردانید) اگر ایمان به خدا و روز واپسین دارید، این (برای شما) بهتر و خوش عاقبتتر است. (59)