سوره بقره – آیه 260

وَ إذْ قالَ إبْراهیمُ رَبِّ أرِنی کَیْفَ تُحْیِ الْمَوْتی قالَ أ وَ لَمْ تُؤْمِنْ قالَ بَلی وَ لکِنْ لِیَطْمَئِنَّ قَلْبی قالَ فَخُذْ أرْبَعَةً مِنَ الطَّیْرِ فَصُرْهُنَّ إلَیْکَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلی کُلِّ جَبَلٍ مِنْهُنَّ جُزْءاً ثُمَّ ادْعُهُنَّ یَأْتینَکَ سَعْیاً وَ اعْلَمْ أنَّ اللّهَ عَزیزٌ حَکیمٌ (260)

به زودی – سایر ترجمه‌ها موجود است.

و چون ابراهیم گفت: پروردگارا! بمن بنما که مردگانرا چگونه زنده کنی؟ گفت: مگر ایمان نداری! گفت: چرا! ولی تا دلم آرام گیرد. گفت: چهار پرنده بر- گیر و نزد خویش پاره پاره کن، سپس بر هر کوهی پاره‏ای از آن بنه و ندایشان کن که دوان سوی تو آیند و بدان که خدا توانا و فرزانه است (260)

و [یاد کن‏] آن گاه که ابراهیم گفت: «پروردگارا، به من نشان ده چگونه مردگان را زنده می‏کنی؟» فرمود: «مگر ایمان نیاورده‏ای؟» گفت: «چرا، ولی تا دلم آرامش یابد.» فرمود: «پس، چهار پرنده برگیر، و آنها را پیش خود، ریز ریز گردان سپس بر هر کوهی پاره‏ای از آنها را قرار ده آن گاه آنها را فرا خوان، شتابان به سوی تو می‏آیند، و بدان که خداوند توانا و حکیم است.» (260)

و (به یاد آر) هنگامی که ابراهیم گفت، پروردگارا به من نشان ده که مردگان را چگونه زنده می‏کنی، گفت: آیا (به قدرت من یا به روز جزا) ایمان نداری؟ گفت: چرا، و لکن (درخواست کردم) تا قلبم (با عین الیقین) آرامش یابد. گفت: پس چهار (نوع) پرنده بگیر و آنها را به خود نزدیک گردان (تا علائم جسمی آنها را به دقت ببینی) و ریز ریز (و مخلوط به هم) کن، سپس بر هر کوهی (در این اطراف) پاره‏ای از آنها را قرار ده، آن گاه آنها را بخوان، که شتابان به سوی تو می‏آیند. و بدان که خداوند مقتدر شکست‏ناپذیر و حکیم است. (260)

فهرست مطالب

باز کردن همه | بستن همه