سوره هود – آیه 62

قالوا یا صالِحُ قَدْ کُنْتَ فینا مَرْجُوّاً قَبْلَ هذا أ تَنْهانا أنْ نَعْبُدَ ما یَعْبُدُ آباؤُنا وَ إنَّنا لَفی شَکٍّ مِمّا تَدْعونا إلَیْهِ مُریبٍ (62)

به زودی – سایر ترجمه‌ها موجود است.

گفتند: ای صالح! پیش از این مایه امید ما بودی چگونه ما را از پرستش خدایانی که پدرانمان میپرستیده‏اند، منع میکنی! ما از این آیین که بدان دعوتمان میکنی به شکی سخت اندریم (62)

گفتند: «ای صالح، به راستی تو پیش از این، میان ما مایه امید بودی. آیا ما را از پرستش آنچه پدرانمان می‏پرستیدند باز می‏داری؟ و بی‏گمان، ما از آنچه تو ما را بدان می‏خوانی سخت دچار شکیم.» (62)

گفتند: ای صالح، تو پیش از این در میان ما مایه امید بودی (که دین ما را بپذیری یا سرپرست ما باشی)! آیا ما را از پرستش آنچه پدران ما می‏پرستیدند باز می‏داری؟! و حقیا که ما از آنچه ما را بدان می‏خوانی (خدای بدون شریک) در شکیی تردیدزا و ابهام آوریم. (62)

فهرست مطالب

باز کردن همه | بستن همه