سوره انعام – آیه 112

وَ کَذلِکَ جَعَلْنا لِکُلِّ نَبیٍّ عَدُوّاً شَیاطینَ الْإنْسِ وَ الْجِنِّ یوحی بَعْضُهُمْ إلی بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُروراً وَ لَوْ شاءَ رَبُّکَ ما فَعَلوهُ فَذَرْهُمْ وَ ما یَفْتَرونَ (112)

به زودی – سایر ترجمه‌ها موجود است.

بدین گونه هر پیمبری را دشمنی نهادیم، و دیونها دان انس و جن گفتار آراسته بیکدیگر القا میکنند، برای فریب «اگر پروردگار تو میخواست، چنین نمیکردند پس ایشان را با چیزهائی که میسازند واگذار» (112)

و بدین گونه برای هر پیامبری دشمنی از شیطانهای انس و جن برگماشتیم. بعضی از آنها به بعضی، برای فریب [یکدیگر]، سخنان آراسته القا می‏کنند و اگر پروردگار تو می‏خواست چنین نمی‏کردند. پس آنان را با آنچه به دروغ می‏سازند واگذار. (112)

و بدین گونه (به مانند تو) برای هر پیامبری دشمنانی از شیطانهای انس و جن (به وسیله خلق غرائز مختلف شهوت در وجودشان) قرار دادیم که برخی از آنها به برخی دیگر سخنان باطل آراسته و فریبنده را (بر ضد آن پیامبر) پیام سری می‏دادند تا (دیگران را) بفریبند و اگر خدا (به اراده تکوینی) می‏خواست چنین نمی‏کردند، پس آنها و افترائشان را رها کن (تا آن گاه که مأمور به نبرد شوی). (112)

فهرست مطالب

باز کردن همه | بستن همه