سوره بقره – آیه 35 و 36
وَ قُلْنا یا آدَمُ اسْکُنْ أنْتَ وَ زَوْجُکَ الْجَنَّةَ وَ کُلا مِنْها رَغَداً حَیْثُ شِئْتُما وَ لا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَکونا مِنَ الظّالِمینَ (35)
فَأزَلَّهُما الشَّیْطانُ عَنْها فَأخْرَجَهُما مِمّا کانا فیهِ وَ قُلْنا اهْبِطوا بَعْضُکُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَ لَکُمْ فی الْأرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَ مَتاعٌ إلی حینٍ (36)
به زودی – سایر ترجمهها موجود است.
و گفتیم: ای آدم! تو و همسرت در بهشت آرام گیرید، و از آن بفراوانی، از هر جا خواهید، بخورید و نزدیک این درخت مشوید که از ستمگران میشوید (35) و شیطان از بهشت بینداختشان، و از آن نعمت که بودند بیرونشان کرد. گفتیم: چنین، که دشمن یکدیگرید، پایین روید که تا مدتی در زمین قرارگاه و بهره دارید (36)
و گفتیم: «ای آدم، خود و همسرت در این باغ سکونت گیر [ید] و از هر کجای آن خواهید فراوان بخورید و [لی] به این درخت نزدیک نشوید، که از ستمکاران خواهید بود.» (35) پس شیطان هر دو را از آن بلغزانید و از آنچه در آن بودند ایشان را به درآورد و فرمودیم: «فرود آیید، شما دشمن همدیگرید و برای شما در زمین قرارگاه، و تا چندی برخورداری خواهد بود.» (36)
و گفتیم: ای آدم، تو و همسرت در این باغ ساکن شوید و از (میوه و نعمتهای) آن به فراوانی از هر جای آن که خواهید بخورید، و به این درخت (درخت گندم یا انگور یا انجیر) نزدیک نشوید که از ستمکاران خواهید بود. (35) پس شیطان آن دو را از (جهت) آن درخت لغزانید، و آنها را از آنچه در آن بودند (از کرامت و نعمت) بیرون کرد و ما گفتیم: (از این مکان و منزلت، همراه شیطان) فرود آیید در حالی که برای همیشه دشمن یکدیگرید و برای شما در روی زمین قرارگاه و برخورداریی (معین) تا زمانی محدود خواهد بود. (زمان آن بر هر فرد بشر مدت عمر او، و برای مجموع نسل بشر تا انقراض جهان است.) (36)