سوره مائده – آیه 116
وَ إذْ قالَ اللّهُ یا عیسَی ابْنَ مَرْیَمَ أ أنْتَ قُلْتَ لِلنّاسِ اتَّخِذونی وَ أُمّیَ إلهَیْنِ مِنْ دونِ اللّهِ قالَ سُبْحانَکَ ما یَکونُ لی أنْ أقولَ ما لَیْسَ لی بِحَقٍّ إنْ کُنْتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ تَعْلَمُ ما فی نَفْسی وَ لا أعْلَمُ ما فی نَفْسِکَ إنَّکَ أنْتَ عَلاَّمُ الْغُیوبِ (116)
به زودی – سایر ترجمهها موجود است.
و چون خدا گفت: ای عیسی پسر مریم! آیا تو بمردم گفتهای: غیر خدا، من و مادرم را، دو خدا گیرید. گفت: تنزیه تو میگویم، مرا نشاید که آنچه حق من نیست بگویم، اگر اینرا گفتهام تو دانستهای که هر چه در ضمیر من هست میدانی و من آنچه را در ذات توست نمیدانم که براستی تو دانای نهانهایی، (116)
و [یاد کن] هنگامی را که خدا فرمود: «ای عیسی پسر مریم، آیا تو به مردم گفتی: من و مادرم را همچون دو خدا به جای خداوند بپرستید؟» گفت: «منزهی تو، مرا نزیبد که [در باره خویشتن] چیزی را که حق من نیست بگویم. اگر آن را گفته بودم قطعا آن را میدانستی. آنچه در نفس من است تو میدانی و آنچه در ذات توست من نمیدانم، چرا که تو خود، دانای رازهای نهانی. (116)
و (به یاد آر روز قیامت را) هنگامی که خدا گوید: ای عیسی بن مریم، آیا تو به مردم گفتی که مرا و مادر مرا به عنوان دو خدا به جای خداوند به خدایی بگیرید؟ گفت: (116)