سوره مائده – آیه 18
وَ قالَتِ الْیَهودُ وَ النَّصاری نَحْنُ أبْناءُ اللّهِ وَ أحِبّاؤُهُ قُلْ فَلِمَ یُعَذِّبُکُمْ بِذُنوبِکُمْ بَلْ أنْتُمْ بَشَرٌ مِمَّنْ خَلَقَ یَغْفِرُ لِمَنْ یَشاءُ وَ یُعَذِّبُ مَنْ یَشاءُ وَ لِلّهِ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأرْضِ وَ ما بَیْنَهُما وَ إلَیْهِ الْمَصیرُ (18)
به زودی – سایر ترجمهها موجود است.
یهود و نصاری گویند: ما فرزندان خدائیم و دوستان او. بگو: پس چرا بگناها- نتان عذابتان میکند [چنین نیست] بلکه شما نیز انسانهائی از مخلوقات اویید، هر که را خواهد، بیامرزد و هر که را خواهد عذاب کند و ملک آسمانها و زمین، خاص خداست و سر انجام بسوی اوست (18)
و یهودان و ترسایان گفتند: «ما پسران خدا و دوستان او هستیم.» بگو: «پس چرا شما را به [کیفر] گناهانتان عذاب میکند؟ نه،] بلکه شما [هم] بشرید از جمله کسانی که آفریده است. هر که را بخواهد میآمرزد، و هر که را بخواهد عذاب میکند، و فرمانروایی آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو میباشد از آن خداست، و بازگشت [همه] به سوی اوست.» (18)
و یهود و نصارا گفتند: ما پسران خدا و دوستان اوییم. بگو: پس چرا خدا شما را به گناهتان عذاب میکند؟ بلکه شما هم بشری هستید از جمله کسانی که او آفریده است هر کس را بخواهد (به اقتضای رحمتش) میآمرزد و هر کس را بخواهد (به اقتضای عدلش) عذاب میکند، و ملکیت حقیقی آسمانها و زمین و آنچه در میان آنهاست از آن اوست و بازگشت به سوی اوست. (18)