سوره یوسف – آیه 23

وَ راوَدَتْهُ الَّتی هُوَ فی بَیْتِها عَنْ نَفْسِهِ وَ غَلَّقَتِ الْأبْوابَ وَ قالَتْ هَیْتَ لَکَ قالَ مَعاذَ اللّهِ إنَّهُ رَبّی أحْسَنَ مَثْوایَ إنَّهُ لا یُفْلِحُ الظّالِمونَ (23)

به زودی – سایر ترجمه‌ها موجود است.

و زنی که یوسف در خانه وی بود از او کام میخواست، درها را [محکم‏] ببست و گفت: مال توام، گفت: خدا نکند که وی مربی من است و منزلت مرا نکو داشته که ستمگران رستگار نمیشوند (23)

و آن [بانو] که وی در خانه‏اش بود خواست از او کام گیرد، و درها را [پیاپی‏] چفت کرد و گفت: «بیا که از آن توام!» [یوسف‏] گفت: «پناه بر خدا، او آقای من است. به من جای نیکو داده است. قطعا ستمکاران رستگار نمی‏شوند.» (23)

و آن زنی که وی در خانه‏اش بود از او به رفق و فریب درخواست کامجویی کرد و (بدین منظور) درها را محکم بست و گفت: بشتاب، من از بهر تو آماده‏ام. یوسف گفت: پناه بر خدا، او (شویت) مربیی من است که جایگاهم را نیکو کرده، و او (خدا) پروردگار من است که مقام و منزلتم را نیکو ساخته بی‏تردید ستمکاران هرگز رستگار نمی‏شوند. (23)

فهرست مطالب

باز کردن همه | بستن همه