سوره یونس – آیه 2
أ کانَ لِلنّاسِ عَجَباً أنْ أوْحَیْنا إلی رَجُلٍ مِنْهُمْ أنْ أنْذِرِ النّاسَ وَ بَشِّرِ الَّذینَ آمَنوا أنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ قالَ الْکافِرونَ إنَّ هذا لَساحِرٌ مُبینٌ (2)
به زودی – سایر ترجمهها موجود است.
مگر برای مردم شگفت آور است که بمردی از ایشان، وحی کردهایم که مردمان را بترسان و کسانی را که ایمان آوردهاند نوید بده که نزد پروردگارشان، سابقه نیک دارند، و کافران گویند: بیگفتگو، این جادویی است آشکار (2)
آیا برای مردم شگفتآور است که به مردی از خودشان وحی کردیم که: مردم را بیم ده و به کسانی که ایمان آوردهاند مژده ده که برای آنان نزد پروردگارشان سابقه نیک است؟ کافران گفتند: «این [مرد] قطعا افسونگری آشکار است.» (2)
آیا برای مردم تعجبآور است که به مردی از خود آنها (نه از فرشتگان و نه از اجنیه) وحی کردیم که مردم را (از کفر و شرک و فسق) بیم ده و کسانی را که ایمان آوردهاند مژده ده که آنان را در نزد پروردگارشان سابقه نیک و منزلت و مقامی راستین و پاداشی بسزاست؟ (از این رو) کافران گفتند: حتما این (مرد) جادوگری آشکار است. (2)