سوره بقره – آیه 243

به زودی – سایر ترجمه‌ها موجود است.

مگر آنها را که از بیم مرگ از دیار خویش برون شدند و هزاران بودند، نشنیدی که خدا بدیشان گفت: بمیرید! آنگاه زنده‏شان کرد که خدا با کسان صاحب کرم است، اما بیشتر کسان سپاس نمیدارند. (243)

آیا از [حال‏] کسانی که از بیم مرگ از خانه‏های خود خارج شدند، و هزاران تن بودند، خبر نیافتی؟ پس خداوند به آنان گفت: «تن به مرگ بسپارید» آن گاه آنان را زنده ساخت. آری، خداوند نسبت به مردم، صاحب بخشش است، ولی بیشتر مردم سپاسگزاری نمی‏کنند. (243)

آیا (به دیده عبرت) ننگریستی به کسانی که از خانه‏های خود در حالی که هزاران نفر بودند از بیم مرگ (و برای فرار از جهاد) بیرون آمدند، پس خداوند به آنها گفت: بمیرید (اراده نمود مرگ آنها را، بلافاصله مردند). سپس آنها را زنده کرد (تا بفهمند فرار از مرگ ممکن نیست). حقّا که خداوند بر مردم صاحب فضل و بخشش است، و لکن بیشتر مردم سپاس نمی‏گزارند (243)