سوره بقره – آیه ۲۵۶ و ۲۵۷

لا إکْراهَ فی الدّینِ قَدْ تَبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطّاغوتِ وَ یُؤْمِنْ بِاللّهِ فقد استَمْسَکَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقی لاَ انْفِصامَ لَها وَ اللّهُ سَمیعٌ عَلیمٌ (۲۵۶)

اللّهُ وَلیُّ الَّذینَ آمَنوا یُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إلَی النّورِ وَ الَّذینَ کَفَروا أوْلیاؤُهُمُ الطّاغوتُ یُخْرِجونَهُمْ مِنَ النّورِ إلَی الظُّلُماتِ أولئِکَ أصْحابُ النّارِ هُمْ فیها خالِدونَ (۲۵۷)

نیست کراهتی در دین. به تحقیق آشکار شد هدایت از گمراهی. پس کسی که کفر می‌ورزد به طاغوت و ایمان می‌آورد به الله، پس به تحقیق تمسک یافته به دستاویز مطمئن‌تر (که) هرگز نیست گسستی بر آن و الله بسیار شنوای همیشه عالم است. (۲۵۶) الله سرپرست کسانی است که ایمان آورده‌اند، خارج می‌کند آن‌ها را از ظلمات به سوی نور در حالی که کسانی کفر ورزیدند، سرپرستشان طاغوت است. خارج می‌کند آن‌ها را از نور به سوی ظلمات. آن‌ها هم‌نشینان آتش هستند. آن‌ها در آن جاودانه هستند. (۲۵۷)

اکراه در این دین نیست که کمال از ضلال عیان شده، هر که انکار طغیانگر کند و بخدا ایمان آرد، بدستاویزی محکم چنگ زده که گسستنی نیست، و خدا شنوا و داناست. (۲۵۶) خدا کارساز کسانیست که ایمان آورده‏اند و از ظلمات بنورشان میبرد. کسانیکه کافر شده‏اند، یارانشان طغیانگرانند که از نور به ظلماتشان میبرند، آنها جهنمیانند و، خودشان، در آن جاودانند. (۲۵۷)

در دین هیچ اجباری نیست. و راه از بیراهه بخوبی آشکار شده است. پس هر کس به طاغوت کفر ورزد، و به خدا ایمان آورد، به یقین، به دستاویزی استوار، که آن را گسستن نیست، چنگ زده است. و خداوند شنوای داناست. (۲۵۶) خداوند سرور کسانی است که ایمان آورده‏اند. آنان را از تاریکیها به سوی روشنایی به در می‏برد. و [لی‏] کسانی که کفر ورزیده‏اند، سرورانشان [همان عصیانگران‏] طاغوتند، که آنان را از روشنایی به سوی تاریکیها به در می‏برند. آنان اهل آتشند که خود، در آن جاودانند. (۲۵۷)

در (اصول اعتقادات) دین اکراه نیست (زیرا اذعان و باورهای باطنی اکراه‏پذیر نیست بلکه تابع دلیل و برهان است، و) بی‏تردید راه هدایت از گمراهی (به واسطه این قرآن) روشن شده است، پس هر که به طغیانگر (شیطان و پیروانش) کفر ورزد و به خدا ایمان آورد حقیا که به دستگیره محکم چنگ زده که گسستن ندارد، و خداوند شنوا و داناست. (۲۵۶) خداوند دوست و سرپرست کسانی است که ایمان آورده‏اند، آنها را از تاریکی‏ها (ی جهل و کفر و فسق) به سوی نور (علم و ایمان و تقوا) بیرون می‏برد، و کسانی که کفر ورزیدند سرپرستان آنها طغیانگرانند که آنها را از نور (هدایت) به سوی تاریکی‏ها (ی گمراهی) بیرون می‏برند. آنها اهل آتشند که در آنجا جاودانند. (۲۵۷)

کلیدواژه‌ها:

فهرست مطالب

باز کردن همه | بستن همه