سوره نساء – آیه 62 و 63

فَکَیْفَ إذا أصابَتْهُمْ مُصیبَةٌ بِما قَدَّمَتْ أیْدیهِمْ ثُمَّ جاؤُکَ یَحْلِفونَ بِاللّهِ إنْ أرَدْنا إلاَّ إحْساناً وَ تَوْفیقاً (62)

أولئِکَ الَّذینَ یَعْلَمُ اللّهُ ما فی قُلوبِهِمْ فَأعْرِضْ عَنْهُمْ وَ عِظْهُمْ وَ قُلْ لَهُمْ فی أنْفُسِهِمْ قَوْلاً بَلیغاً (63)

به زودی – سایر ترجمه‌ها موجود است.

پس چرا وقتی بسبب کارهائی که از پیش کرده‏اند، مصیبتی بآنها رسد، پیش تو آیند و بخدا قسم یاد کنند که ما جز نیکی و توافق نمیخواستیم. (62) اینان همان کسانند که خدا میداند در دلهایشان چیست؟ از آنها در گذر و پندشان ده و با آنها در باره ضمیرهایشان سخنی رسا بگوی. (63)

پس چگونه، هنگامی که به [سزای‏] کار و کردار پیشینشان مصیبتی به آنان می‏رسد، نزد تو می‏آیند و به خدا سوگند می‏خورند که ما جز نیکویی و موافقت قصدی نداشتیم؟ (62) اینان همان کسانند که خدا می‏داند چه در دل دارند. پس، از آنان روی برتاب، و [لی‏] پندشان ده، و با آنها سخنی رسا که در دلشان [مؤثر] افتد، بگوی. (63)

پس چگونه است (حال اعتذار و رسوایی آنها) وقتی که مصیبتی به آنها به کیفر آنچه به دست خود کرده‏اند برسد، به نزد تو می‏آیند سوگند به خدا یاد می‏کنند که ما (در بردن داوری پیش کفار) جز نیکی و موافقت (بین طرفین) قصدی نداشتیم! (62) آنها هستند که خداوند آنچه را که در دل‏های آنهاست (از نفاق و عناد) می‏داند پس از آنان روی بگردان (در فکر مبارزه و جنگ مباش) و آنها را پند ده و به آنها سخنی رسا و مؤثر در جانشان بگوی.(63)

فهرست مطالب

باز کردن همه | بستن همه