سوره هود – آیه 43
قالَ سَآوی إلی جَبَلٍ یَعْصِمُنی مِنَ الْماءِ قالَ لا عاصِمَ الْیَوْمَ مِنْ أمْرِ اللّهِ إلاَّ مَنْ رَحِمَ وَ حالَ بَیْنَهُما الْمَوْجُ فَکانَ مِنَ الْمُغْرَقینَ (43)
به زودی – سایر ترجمهها موجود است.
گفت: بکوهی پناه خواهم برد که مرا از این آب نگهدارد. گفت: امروز، از فرمان خدا نگهداری نیست، مگر کسی را که رحمت آرد، و موج میانشان حایل شد و از غرق شدگان بود (43)
گفت: «به زودی به کوهی پناه میجویم که مرا از آب در امان نگاه میدارد.» گفت: «امروز در برابر فرمان خدا هیچ نگاهدارندهای نیست، مگر کسی که [خدا بر او] رحم کند.» و موج میان آن دو حایل شد و [پسر] از غرقشدگان گردید. (43)
گفت: به زودی به کوهی که مرا از آب نگه دارد پناه میبرم. نوح گفت: امروز هیچ نگهدارندهای از فرمان خدا نیست جز کسی که او رحم کند. (در این بین) موجی میان آن دو فاصله شد و (پسر) از غرقشدگان گردید. (43)