حدیث 5573
5573- 9-[1] عَبْدُاللهِ بْنُ جَعْفَرٍ فی قُرْبِ الْإسْنادِ عَنْ هارونَ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ مَسْعَدَةَ بْنِ صَدَقَةَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أبیهِ ع أنَّ رَسولَ اللهِ ص نَهاهُمْ عَنْ سَبْعٍ مِنْها التَّخَتُّمُ بِالذَّهَبِ.
——————————
[1]– قرب الإسناد- 34، أورد صدره فی الحدیث 12 من الباب 10 من أبواب الاحتضار.
طریق این حدیث به معصوم علیهالسلام معتبر درجه یک است.
عبدالله بن جعفر الحمیری این حدیث را از هارون بن مسلم از مسعدة بن صدقه روایت کرده است که همه از ثقات درجه یک هستند.
این هم چیزی بیشتر از احادیث قبل ندارد و خصوصا با توجه به روایت امیر مؤمنان علیهالسلام، معلوم میشود که نهی نبی مکرم اسلام صلیاللهعلیهوآله، جنبه تنزهی دارد و نَه حرمت. در ضمن خوب است به این نکته هم توجه شود که ضمیر «هم» در «نهاهم» کیستند؟ ائمه علیهمالسلام یا اصحاب؟