حدیث تکمیلی 2 (4370)

4370- 2-[1] وَ بِإسْنادِهِ عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِاللهِ عَنْ أیوبَ بْنِ نوحٍ عَنْ صَفْوانَ بْنِ یحْیی عَنْ سَعیدِ بْنِ عَبْدِاللهِ الْأعْرَجِ قالَ: قُلْتُ لِأبی‌عَبْدِاللهِ ع آخُذُ مِنْ أظْفاری وَ مِنْ شارِبی وَ أحْلِقُ رَأْسی أ فَأغْتَسِلُ قالَ لا لَیسَ عَلَیکَ غُسْلٌ قُلْتُ فَأتَوَضَّأُ قالَ لا لَیسَ عَلَیکَ وُضوءٌ قُلْتُ فَأمْسَحُ عَلَی أظْفاری الْماءَ فَقالَ هُوَ طَهورٌ لَیسَ عَلَیکَ مَسْحٌ.
أقولُ: مِنَ الْمَعْلومِ أنَّ الْحَلْقَ فی ذَلِکَ الْوَقْتِ وَ إلَی الْآنَ لا یکونُ إلّا بِالْحَدیدِ وَ لا یکونُ إلّا مَعَ الرُّطوبَةِ.
——————————
[1]– التهذیب 1- 346- 1012، و الاستبصار 1- 95- 309، أورده فی الحدیث 3 من الباب 14 من أبواب النواقض.

طریق این حدیث به معصوم علیه‌السلام معتبر درجه یک است.
شیخ الطائفه این حدیث را به طریق خود در التهذیب و الإستبصار به سعد بن عبدالله القمی که معتبر درجه یک است، از ایوب بن نوح از صفوان بن یحیی از سعید بن عبدالله الاعرج روایت کرده است که همه از ثقات درجه یک هستند.
* * *
علامه مجلسی: صحیح (مل).

شرح و توضیح: همان حدیث 756 است، لذا به آن‌جا مراجعه کنید.