حدیث 1142

1142- 2-[1] وَ بِإسْنادِهِ عَنْ عَلی بْنِ إبْراهیمَ عَنْ أبیهِ عَنْ حَمّادِ بْنِ عیسَی [عَنْ حَریزٍ][2] عَنْ زُرارَةَ قالَ: قالَ أبوجَعْفَرٍ ع إنَّ اللهَ وَتْرٌ یحِبُّ الْوَتْرَ فَقَدْ یجْزیکَ مِنَ الْوُضوءِ ثَلاثُ غُرُفاتٍ واحِدَةٌ لِلْوَجْهِ وَ اثْنَتانِ لِلذِّراعَینِ وَ تَمْسَحُ بِبِلَّةِ یمْناکَ ناصیتَکَ وَ ما بَقی مِنْ بِلَّةِ یمْناکَ ظَهْرَ قَدَمِکَ الْیمْنَی وَ تَمْسَحُ بِبِلَّةِ یسْراکَ ظَهْرَ قَدَمِکَ الْیسْرَی.
——————————
[1]– التهذیب 1- 360- 1083.
[2]– أثبتناه من المصدر.

طریق این حدیث به معصوم علیه‌السلام معتبر درجه یک است.
ثقةالاسلام الکلینی این حدیث را از علی بن ابراهیم القمی از حماد بن عیسی از حریز بن عبدالله از زراره بن اعین روایت کرده است که همه از ثقات درجه یک هستند.
* * *
علامه مجلسی: حسن (مل).

این روایت، فرازی از روایا 1021 است که موضوع این بحث مربوط می‌شود. اگر دقت کنید، چند عبارت در این روایت، توصیه به یک بار می‌کند. این‌که خدا وتر است و وتر را دوست دارد، کاملا ظهور در مطلوبیت و استحباب شرعی یک بار دارد. عبارت سه مشت، یک مشت برای صورت و دو مشت برای دست‌ها، همان وتر را به وضوح تبیین می‌کند. ادامه روایت هم که در مورد مسح سر و پاها است، ظهور در یک بار دارد. بقیه مطلب را هم که ذیل حدیث 1021 عرض کردم.
این «حبی» که در روایت آمده است، به وضوح در بیان استحباب یک بار است و نَه بیش‌تر.