حدیث 1288

1288- 1-[1] مُحَمَّدُ بْنُ عَلی بْنِ الْحُسَینِ بِإسْنادِهِ عَنْ حَمّادِ بْنِ عَمْرٍو وَ أنَسِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أبیهِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ آبائِهِ ع فی وَصیةِ النَّبی ص لِعَلی ع قالَ: یا عَلی ثَلاثٌ دَرَجاتٌ إلَی أنْ قالَ إسْباغُ الْوُضوءِ فی السَّبَراتِ[2]– وَ انْتِظارُ الصَّلاةِ بَعْدَ الصَّلاةِ وَ الْمَشْی بِاللَّیلِ وَ النَّهارِ إلَی الْجَماعاتِ یا عَلی سَبْعَةٌ مَنْ کُنَّ فیهِ فَقَدِ اسْتَکْمَلَ حَقیقَةَ الْإیمانِ وَ أبْوابُ الْجَنَّةِ مُفَتَّحَةٌ لَهُ مَنْ أسْبَغَ وُضوءَهُ وَ أحْسَنَ صَلاتَهُ وَ أدَّی زَکاةَ مالِهِ وَ کَفَّ غَضَبَهُ وَ سَجَنَ لِسانَهُ وَ اسْتَغْفَرَ لِذَنْبِهِ وَ أدَّی النَّصیحَةَ لِأهْلِ بَیتِ نَبیهِ.
وَ فی الْخِصالِ بِالسَّنَدِ الْآتی عَنْ أنَسِ بْنِ مُحَمَّدٍ مِثْلَهُ[3].
——————————
[1]– الفقیه 4- 360- 5762 و القطعة الثانیة الفقیه 4- 359- 5762. و أورد قطعا منه فی الحدیث 15 من الباب 23 من أبواب مقدّمة العبادات و فی الحدیث 1 من الباب 2 من أبواب المواقیت و فی الحدیث 19 من الباب 39 من أبواب بقیة الصلوات المندوبة و فی الحدیث 8 من الباب 1 من أبواب صلاة الجمعة و فی الحدیث 5 من الباب 34 من أبواب أحکام العشرة.
[2]– السبرات- الغدوات الباردة (منه قده) الصحاح 2- 675 هامش المخطوط.
[3]– الخصال- 84- 12 و القطعة الثانیة الخصال 345- 13 بسند آخر. و یأتی إسناده فی الفائدة الأولی من الخاتمة برمز (ج).

طریق این حدیث به معصوم علیه‌السلام غیر معتبر است.
شیخ صدوق این حدیث را به طریق خود در الفقیه به حماد بن عمرو و انس بن محمد که معلوم نیست، روایت کرده است، در نتیجه حدیث مرسل است و مرسلات ایشان هم از قاعده کلی مرسلات خارج نیست. (مرسلات کتب اربعه)
ناگفته نماند که انس بن محمد و پدرش، هر دو مجهول هستند.
* * *
مجلسی اول: روی حماد بن عمرو فی القوی و أنس بن محمد عن أبیه فی القوی (رو).

در این حدیث که البته معتبر هم نیست، مطرح شده است که حضرت رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وآله، به امام علی علیه‌السلام وصیت کردند که سه چیز مایه بالا رفتن درجات است که از جمله آن اسباغ، یا کامل و شاداب گرفتن وضو در سرمای سخت، انتظار کشیدن برای نماز بعدی پس از هر نماز و پیاده رفتن در شب و روز به سوی نمازهای جماعت است. سپس ادامه می‌دهند که ای علی! هفت خصلت است که هر کس داشته باشد، به سمت کامل شدن حقیقت ایمان تلاش کرده و درهای بهشت به رویش گشوده است. کسی که وضویش را کامل و شاداب بگیرد، نمازش را نیکو به جا آورد، زکات مالش را بپردازد، خشمش را فرو خورد، زبانش را کنترل کند، برای گناهش آمرزش بخواهد و نسبت به خاندان پیامبرش خیرخواه و بااخلاص باشد.
هر چند طریق این روایت به معصوم علیه‌السلام معتبر نیست، اما همه این‌ها توصیه‌های خوبی است و انسان مؤمن و معتقد باید تلاش کند آن‌ها را انجام دهد.