حدیث 1126

1126- 3-[1] وَ عَنْهُ عَنْ عُثْمانَ بْنِ عیسَی عَنِ ابْنِ مُسْکانَ عَنْ مالِکِ بْنِ أعْینَ قالَ: سَألْتُ أباعَبْدِاللهِ ع عَمَّنْ تَوَضَّأ وَ نَسی الْمَضْمَضَةَ وَ الِاسْتِنْشاقَ ثُمَّ ذَکَرَ بَعْدَ ما دَخَلَ فی صَلاتِهِ قالَ لا بَأْسَ.
——————————
[1]– التهذیب 1- 78- 198، و الاستبصار 1- 66- 198.

طریق این حدیث به معصوم علیه‌السلام معتبر درجه دو است.
شیخ الطائفه این حدیث را به طریق خود در التهذیب و الإستبصار به حسین بن سعید الاهوازی که معتبر درجه یک است، از عثمان بن عیسی از عبدالله بن مسکان از مالک بن اعین روایت کرده است که همه از ثقات درجه یک هستند، مگر نفر آخر که از ثقات درجه دو است.
* * *
علامه مجلسی: مجهول (مل).

راوی از امام صادق علیه‌السلام، درباره وضو سؤال می‌کند که مضمضه و استنشاق فراموش می‌شود و وقتی وارد نماز شد، تازه یادش می‌آید. ایشان هم می‌فرمایند که اشکالی ندارد. این حدیث هم مطلب جدیدی نسبت به احادیث قبلی ندارد.