حدیث 1123 و جمع‌بندی این باب (موقت)

1123- 2-[1] وَ عَنْهُ عَنْ أخیهِ الْحَسَنِ عَنْ زُرْعَةَ عَنْ سَماعَةَ عَنْ أبی‌عَبْدِاللهِ ع قالَ: إذا أصابَ الرَّجُلَ جَنابَةٌ فَأدْخَلَ یدَهُ فی الْإناءِ فَلا بَأْسَ إنْ لَمْ یکُنْ أصابَ یدَهُ شَیءٌ مِنَ الْمَنی.
أقولُ: وَ تَقَدَّمَ أحادیثُ کَثیرَةٌ تَدُلُّ عَلَی ذَلِکَ فی أبْوابِ الْماءِ[2] وَ یأْتی مِثْلُ ذَلِکَ فی أبْوابِ النَّجاساتِ إنْ شاءَ اللهُ تَعالَی[3].
——————————
[1]– التهذیب 1- 37- 99 و الاستبصار 1- 20- 47. و کذلک فی الاستبصار 1- 50- 144.
[2]– تقدم فی أبواب الماء المطلق فی الحدیث 3، 4، 9، 10، 11 من الباب 8 و فی الباب 7 من أبواب الأسار- و کذلک فی الباب 15 من هذه الأبواب.
[3]– یأتی ما یدلّ علی ذلک فی الباب 45 من أبواب الجنابة و یأتی فی الباب 27 من أبواب النجاسات علی طهارة بدن الجنب مطلقا.

طریق این حدیث به معصوم علیه‌السلام معتبر درجه یک است.
شیخ الطائفه این حدیث را به طریق خود در التهذیب و الإستبصار به حسین بن سعید الاهوازی که معتبر درجه یک است، از برادرش، حسن بن سعید از زرعه بن محمد از سماعه بن محمد روایت کرده است که همه از ثقات درجه یک هستند.
* * *
علامه مجلسی: موثق (مل).

در این حدیث هم آمده است که فردی جنب شد و دستش را در ظرفی برد، تا وقتی که چیزی از منی به دستش نخورده است، مشکلی ندارد. مطالب این حدیث هم شبیه حدیث قبلی است. خلاصه این‌که این حدیث بیش‌تر از آن‌که به وضو مربوط باشد، به نجاست منی مربوط است.
 
* جمع‌بندی این باب (موقت):
این باب، درباره وضو مطلب جدیدی نداشت.