حدیث 1122
1122- 1-[1] مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بِإسْنادِهِ عَنِ الْحُسَینِ بْنِ سَعیدٍ عَنْ صَفْوانَ بْنِ یحْیی وَ فَضالَةَ بْنِ أیوبَ عَنِ الْعَلاءِ بْنِ رَزینٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أحَدِهِما قالَ: سَألْتُهُ عَنِ الرَّجُلِ یبولُ وَ لا تَمَسُّ یدُهُ الْیمْنَی شَیئاً أ یغْمِسُها فی الْماءِ قالَ نَعَمْ وَ إنْ کانَ جُنُباً.
وَ رَواهُ الْکُلَینی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یحْیی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَینِ عَنْ عَلی بْنِ الْحَکَمِ عَنِ الْعَلاءِ مِثْلَهُ[2].
——————————
[1]– التهذیب 1- 36- 98 و الاستبصار 1- 50- 143.
[2]– الکافی 3- 12- 4 و أورده فی الحدیث 4 من الباب 7 من أبواب الأسار.
طریق این حدیث به معصوم علیهالسلام معتبر درجه یک است.
شیخ الطائفه این حدیث را به طریق خود در التهذیب و الإستبصار به حسین بن سعید الاهوازی که معتبر درجه یک است، از صفوان بن یحیی و فضاله بن ایوب از علاء بن رزین از محمد بن مسلم روایت کرده است که همه از ثقات درجه یک هستند.
ثقةالاسلام الکلینی هم شبیه این حدیث را از محمد بن یحیی العطار از محمد بن حسین بن ابیالخطاب از علی بن حکم از علاء بن رزین بله باقی سند روایت کرده است که همه از ثقات درجه یک هستند.
* * *
علامه مجلسی: حسن (مر). صحیح (مل).
در این حدیث، از معصوم درباره فردی سؤال میشود که بول میکند، اما چیزی به دست راستش اصابت نمیکند، حالا آیا میتواند دستش را در آب کند؟ ایشان هم میفرمایند بله، حتی اگر جنب باشد.
در این حدیث، تصریحی نشده است که این سؤال و جواب، مربوط به وضو است، اما به وضو هم میتواند مربوط باشد، لیکن بیشتر از اینکه به کار وضو بیاید، مربوط به جنابت است و اینکه جنابت، موجب نجاست و آلودگی بدن نیست.