حدیث 1094

1094- 7-[1] قالَ وَ روی عَنْهُ أنَّهُ قالَ: إنَّ [فی] [2] کِتابِ اللهِ الْمَسْحَ وَ یأْبَی النّاسُ إلّا الْغَسْلَ.
——————————
[1]– التهذیب 1- 63- 174.
[2]– أثبتناه من المصدر.

طریق این حدیث به معصوم علیه‌السلام غیر معتبر است.
شیخ الطائفه این حدیث را در التهذیب و الإستبصار به صورت مرسل نقل کرده است که مرسلات ایشان هم از قاعده کلی مرسلات خارج نیست. (مرسلات کتب اربعه)

این حدیث هم مرسل است، لذا استناد به آن برای ما مقبول نیست، اما اگر کسی هم آن را معتبر بداند، چنین می‌شود که در کتاب الله مسح آمده است، اما مردم ابا دارند، مگر شستن را. این یعنی مردم، شستن را لازم می‌دانند که خب! ما هم موافق هستیم، لازم دانستن شستن مواضع مسح در وضو، خلاف قرآن و سنت معتبر است و مصداق بارز بدعت.
اما نکته دیگری هم عرض کنم و تمام. به نظر حقیر، ضمیر «ه» در «عنه» به ابن عباس بر می‌گردد و نَه حضرت رسول الله یا امیر مؤمنان، یا هر معصوم دیگری علیهم‌السلام.