حدیث 1092

1092- 5-[1] قالَ وَ روی عَنْ أمیرِالْمُؤْمِنینَ ع وَ ابْنِ عَبّاسٍ عَنِ النَّبی ص أنَّهُ تَوَضَّأ وَ مَسَحَ عَلَی قَدَمَیهِ وَ نَعْلَیهِ.
——————————
[1]– التهذیب 1- 63- 172.

طریق این حدیث به معصوم علیه‌السلام غیر معتبر است.
شیخ الطائفه این حدیث را در التهذیب و الإستبصار به صورت مرسل نقل کرده است که مرسلات ایشان هم از قاعده کلی مرسلات خارج نیست. (مرسلات کتب اربعه)

جدای از این‌که حدیث مرسل است، مطابق احادیث متعددی است که پیش از این داشتیم، یعنی نبی مکرم اسلام، وقتی وضو می‌گرفتند، مسح پا را بر خود پا و نعلین می‌کشیدند و اصلا مطلبی در باب لزوم مسح بر پا که ندارد هیچ، اتفاقا این مطلب را مطرح می‌کند که این نعلین‌ها چگونه بوده‌اند؟ آیا مانند بعضی احادیث قبلی، روباز بوده‌اند و شراک داشته‌اند، یا مانند نعلین‌های امروزی آخوندها و کفش‌های معمول امروزی، روبسته بوده‌اند و با این حساب، اگر کسی کفش روبسته داشت، می‌تواند روی همان نعلین را مسح کند یا خیر.
چون این حدیث برای ما معتبر نیست، نمی‌توانیم روی آن حساب باز کنیم و بحثمان هم بی‌محل است، اما اگر کسی معتبر می‌داند، بسم الله، این گوی و این میدان.