حدیث 1069

1069- 4-[1] وَ بِإسْنادِهِ عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِاللهِ عَنْ أحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إسْماعیلَ بْنِ بَزیعٍ عَنْ ظَریفِ بْنِ ناصِحٍ عَنْ ثَعْلَبَةَ بْنِ مَیمونٍ عَنْ عَبْدِاللهِ بْنِ یحْیی عَنِ الْحُسَینِ بْنِ عَبْدِاللهِ قالَ: سَألْتُ أباعَبْدِاللهِ ع عَنِ الرَّجُلِ یمْسَحُ رَأْسَهُ مِنْ خَلْفِهِ وَ عَلَیهِ عِمامَةٌ بِإصْبَعِهِ أ یجْزیهِ ذَلِکَ فَقالَ نَعَمْ.
قالَ الشَّیخُ لا یمْتَنِعُ أنْ یدْخِلَ إصْبَعَهُ مِنْ خَلْفِهِ وَ یمْسَحَ عَلَی مُقَدَّمِهِ.
——————————
[1]– التهذیب 1- 90- 240، و الاستبصار 1- 60- 179.

طریق این حدیث به معصوم علیه‌السلام غیر معتبر است.
شیخ الطائفه این حدیث را به طریق خود در التهذیب و الإستبصار به سعد بن عبدالله القمی که معتبر درجه یک است، از احمد بن محمد بن عیسی الاشعری از محمد بن اسماعیل بن بزیع از طریف بن ناصح از ثعلبه بن میمون از عبدالله بن یحیی از حسین بن عبدالله روایت کرده است که همه از ثقات درجه یک هستند، مگر دو نفر. یکی عبدالله بن یحیی که از ثقات درجه دو است و دیگری حسین بن عبدالله که مجهول است.
* * *
علامه مجلسی: مجهول (مل).

حدیث معتبر نیست و توضیح و توجیه شیخ هم لازم نیست. چون معتبر نیست، از آن می‌گذریم.