حدیث 1047 و جمعبندی این باب (موقت)
1047- 2-[1] سَعیدُ بْنُ هِبَةِ اللهِ الرّاوَنْدی فی الْخَرائِجِ وَ الْجَرائِحِ عَنِ الْحُسَینِ بْنِ سَعیدٍ عَنْ عَبْدِالْعَزیزِ عَنْ أبیعَبْدِاللهِ ع أنَّهُ قالَ لَهُ ضَعْ لی ماءً أتَوَضَّأْ بِهِ الْحَدیثَ.
ترجمه: برایم قدری آب بگذار تا با آن وضو بگیرم …
أقولُ: وَ تَقَدَّمَ ما یدُلُّ عَلَی ذَلِکَ[2] وَ یأْتی ما یدُلُّ عَلَیهِ[3].
——————————
[1]– الخرائج و الجرائح 167، و عنه فی البحار 47- 107- 136.
[2]– تقدم فی الباب 5 من أبواب أحکام الخلوة من کتاب الطهارة. و فی الحدیث 21 من الباب السابق.
[3]– یأتی فی أحادیث الباب 26 من هذه الأبواب.
طریق این حدیث به معصوم علیهالسلام غیر معتبر است.
قطب راوندی در قرن ششم این حدیث را به صورت مرسل از فردی به نام حسین بن سعید از عبدالعزیز روایت کرده است که این دو نفر شناسایی نشدند. پس هم حدیث مرسل است و هم این نفر مجهول هستند.
این حدیث چند عبارتی اضافهتر دارد که ربطی به وضو ندارد و به همین جهت جناب شیخ حر، ادامه آن را نیاوردهاند. این را هم به خاطر عبارت آخر عنوانشان آوردهاند که «جواز أحر الغیر بإحضار ماء الوضوء». حدیث معتبر نیست و میگذریم.
* جمعبندی این باب (موقت):
هر دو روایت این باب معتبر نیستند، لذا مطلب خاصی هم در جمعبندی نداریم.