حدیث 1125

1125- 2-[1] وَ عَنْهُ عَنْ عُثْمانَ بْنِ عیسَی عَنْ سَماعَةَ قالَ: سَألْتُهُ عَنْهُما قالَ هُما مِنَ السُّنَّةِ فَإنْ نَسیتَهُما لَمْ یکُنْ عَلَیکَ إعادَةٌ.
——————————
[1]– التهذیب 1- 78- 197، و الاستبصار 1- 66- 197، و أورده فی الحدیث 4 من الباب 24 من أبواب الجنابة.

طریق این حدیث به معصوم علیه‌السلام معتبر درجه یک است.
شیخ الطائفه این حدیث را به طریق خود در التهذیب و الإستبصار به حسین بن سعید الاهوازی که معتبر درجه یک است، از عثمان بن عیسی از سماعه بن مهران روایت کرده است که همه از ثقات درجه یک هستند.
البته حدیث هم مضمره است و هم متنش ابهام دارد که عرض خواهم کرد.
* * *
علامه مجلسی: موثق (مل).

در این حدیث مضمره آمده است که از فردی درباره آن دو سؤال شد. طرف مقابل هم جواب داد که این دو از سنت هستند و اگر فراموش شوند، اعاده لازم نیست. نمی‌دانم روی چه حسابی «هما» را به مضمضه و استنشاق زده‌اند و خیلی هم مهم نیست. اگر به هر دلیلی گفته شود منظور مضمضه و استنشاق است، همان حدیث قبلی می‌شود، با توضیحی اضافه‌تر، اگر هم گفته شود که مرجع ضمیر مبهم است، تکلیف روشن است و این حدیث به کار نمی‌آید.