حدیث تکمیلی 5 (4373)

4373- 5-[1] وَ قَدْ تَقَدَّمَ فی النَّواقِضِ حَدیثُ عَمّارٍ عَنْ أبی‌عَبْدِاللهِ ع فی الرَّجُلِ یقْرِضُ مِنْ شَعْرِهِ بِأسْنانِهِ أ یمْسَحُهُ بِالْماءِ قَبْلَ أنْ یصَلّی قالَ لا بَأْسَ إنَّما ذَلِکَ فی الْحَدیدِ.
أقولُ: حَمَلَهُ الشَّیخُ عَلَی الِاسْتِحْبابِ وَ لا یخْفَی دَلالَتُهُ عَلَی طَهارَةِ الْحَدیدِ لِأنَّهُ لَوْ کانَ نَجَساً لَمْ یطْهُرْ أثَرُهُ بِالْمَسْحِ لِما مَرَّ.
——————————
[1]– تقدم فی الحدیث 4 من الباب 14 من أبواب النواقض.

طریق این حدیث به معصوم علیه‌السلام معتبر درجه یک است.
شیخ الطائفه این حدیث را به طریق خود در التهذیب و الإستبصار به محمد بن احمد بن یحیی بن عمران که معتبر درجه یک است، از احمد بن حسن بن علی بن فضال از عمرو بن سعید المدائنی از مصدق بن صدقه از عمار بن موسی الساباطی روایت کرده است که همه از ثقات درجه یک هستند.
ثقةالاسلام الکلینی هم شبیه این حدیث را از احمد بن ادریس از محمد بن یحیی العطار از احمد بن محمد بن عیسی الاشعری روایت کرده است که همه از ثقات درجه یک هستند.
* * *
علامه مجلسی: موثق (مر). موثق (مل).

همان حدیث 757 است و به آن‌جا مراجعه کنید.