حدیث 5570

5570- 6-[1] مُحَمَّدُ بْنُ عَلی بْنِ الْحُسَینِ بِإسْنادِهِ عَنْ أبی‌الْجارودِ عَنْ أبی‌جَعْفَرٍ ع أنَّ النَّبی ص قالَ لِعَلی ع إنّی أُحِبُّ لَکَ ما أُحِبُّ لِنَفْسی وَ أکْرَهُ لَکَ ما أکْرَهُ لِنَفْسی لا تَتَخَتَّمْ بِخاتَمِ ذَهَبٍ فَإنَّهُ زینَتُکَ فی الْآخِرَةِ الْحَدیثَ.
وَ فی الْعِلَلِ عَنْ أبیهِ عَنْ أحْمَدَ بْنِ إدْریسَ (القمی) عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أحْمَدَ بْنِ یحْیی عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَینِ عَنْ عَبْدِاللهِ بْنِ جَبَلَةَ عَنْ أبی‌الْجارودِ عَنْ أبی‌جَعْفَرٍ ع مِثْلَهُ[2].
——————————
[1]– الفقیه 1- 253- 775، و أورد ذیله فی الحدیث 2 من الباب 44 و الحدیث 4 من الباب 48 من هذه الأبواب.
[2]– علل الشرائع- 348- 3 الباب 57.

طریق این حدیث به معصوم علیه‌السلام معتبر درجه یک است.
شیخ صدوق این حدیث را به طریق خود در الفقیه به ابوالجارود روایت کرده است که هم طریق شیخ به او معلوم نیست و هم معلوم نیست روایت ابوالجارود، مربوط به دورات هدایت و وثاقت او است، یا انحراف و عدم وثاقتش.
اما هم ایشان، این حدیث را در علل از پدرشان از احمد بن ادریس القمی از محمد بن احمد بن یحیی بن عمران از محمد بن حسین بن ابی‌الخطاب از عبالله بن جبله از ابوجارود روایت کرده‌اند که در این طریق، همه از ثقات درجه یک هستند، مگر دو نفر. یکی محمد بن احمد بن یحیی و دیگری ابوالجارود که هر دو ثقه مقید هستند. با توجه به این‌که محمد بن احمد بن یحیی از ثقه‌ای مانند ابن ابی‌الخطاب روایت می‌کند، مشکلی ندارد و ابوالجارود هم با توجه به روایت عبدالله بن جبله، قاعدتا مربوط به دوران هدایت و وثاقت او است. لذا طریق این حدیث، معتبر درجه یک می‌شود.

این روایت هم در نوع خود جالب است و واضح و صریح. در این روایت معتبر آمده است که نبی مکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله، خطاب به امیر مؤمنان علیه‌السلام فرموند: «آن‌چه را خودم می‌پسندم، برای تو می‌پسندم و آن‌چه را برای خود کراهت دارم، برای تو هم کراهت دارم.» و بعد می‌فرمایند: «انگشتر طلا استفاده نکن، چرا که زینت تو در آخرت است».
این حدیث، کامل‌تر حدیث معتبری است که پیش از این هم داشتیم. «أکره»، یعنی کراهت دارم، خوشم نمی‌آید، نمی‌پسندم که معمولا ظهور در کراهت فقهی دارد و نَه حرمت. البته از نظر فرهنگی، هم می‌تواند محرمات را در بر بگیرد و هم مکروهات غیر محرم را، اما معمولا ظهور در کراهت غیر محرم دارد، مگر خلافش ثابت شود که منظور از آن حرمت است.
نکته دیگر این‌که این حدیث هم مخاطب خاص دارد و گویی حضرت رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وآله، جایگاه خاصی برای امام علی علیه‌السلام قائل هستند و حساب ایشان را از سایرین جدا می‌کنند، لذا علاوه بر این‌که از این روایت حرمت در نمی‌آید، بلکه کراهت معلوم می‌شود، حتی تعمیم آن به غیر معصوم هم جای تأمل دارد. البته اگر مؤمنین تلاش دارند، شیعه معصومین علیهم‌السلام باشند، طبیعتا تلاش می‌کنند، هر چه بیش‌تر خود را شبیه معصومین علیهم‌السلام کنند.

فهرست مطالب

باز کردن همه | بستن همه