حدیث 1289
1289- 2-[1] وَ فی ثَوابِ الْأعْمالِ عَنْ أبیهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یحْیی (العطار) عَنِ الْعَمْرَکی (بن علی) عَنْ عَلی بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ أخیهِ موسَی بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ أبیهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ ع قالَ: قالَ رَسولُ اللهِ ص مَنْ أسْبَغَ وُضوءَهُ وَ أحْسَنَ صَلاتَهُ وَ أدَّی زَکاةَ مالِهِ وَ کَفَّ غَضَبَهُ وَ سَجَنَ لِسانَهُ وَ اسْتَغْفَرَ لِذَنْبِهِ وَ أدَّی النَّصیحَةَ لِأهْلِ بَیتِ نَبیهِ فَقَدِ اسْتَکْمَلَ حَقائِقَ الْإیمانِ وَ أبْوابُ الْجَنَّةِ مُفَتَّحَةٌ لَهُ.
وَ فی الْمَجالِسِ عَنْ أحْمَدَ بْنِ زیادِ بْنِ جَعْفَرٍ (الهمذانی) عَنْ عَلی بْنِ إبْراهیمَ عَنْ أبیهِ عَنْ نَصْرِ بْنِ عَلی الْجَهْضَمی عَنْ عَلی بْنِ جَعْفَرٍ مِثْلَهُ[2]
وَ رَواهُ الْبَرْقی فی الْمَحاسِنِ عَنْ موسَی بْنِ الْقاسِمِ (البجلی) عَنْ عَلی بْنِ جَعْفَرٍ
وَ رَواهُ أیضاً عَنِ (الحسین بن یزید) النَّوْفَلیِّ عَنِ (إسماعیل بن أبی‌زیاد) السَّکونیِّ عَنْ أبی‌عَبْدِاللهِ ع مِثْلَهُ[3].
——————————
[1]– ثواب الأعمال 45.
[2]– أمالی الصدوق
[3]– المحاسن 290- 438.
طریق این حدیث به معصوم علیه‌السلام معتبر درجه یک است.
شیخ صدوق این حدیث را از پدرش از محمد بن یحیی العطار از عمرکی بن عالی از علی بن جعفر العریضی روایت کرده است که همه از ثقات درجه یک هستند.
ایشان همین حدیث را از احمد بن زیاد بن جعفر الهمدانی از علی بن ابراهیم القمی از پدرش از نصر بن علی الجهضمی از علی بن جعفر العریضی هم روایت کرده است که نصر الجهضمی از ثقات درجه دو و سایرین از ثقات درجه یک هستند.
احمد بن محمد بن خالد البرقی هم شبیه این حدیث را به دو طریق روایت کرده است.
1. موسی بن قاسم البجلی از علی بن جعفر العریضی
2. از حسین بن یزید النوفلی از اسماعیل بن ابی‌زیاد السکونی
که این دو طریق هم معتبر درجه یک است.
در این حدیث آمده است که هر کس وضویش را کامل و شاداب بگیرد، نمازش را نیکو به جا آورد، زکات مالش را بدهد، خشمش را فرو خورد، زبانش را کنترل کند، برای گناهش آمرزش بخواهد و نسبت به خاندان پیامبرش خیرخواه باشد، برای اکمال حقایق ایمان تلاش کرده است و درهای بهشت به رویش گشوده است.
این حدیث که البته طریقش هم معتبر است، کمابیش همان مواردی است که در روایت قبلی داشتیم و در بیان اهمین این موارد، از جمله خوب و کامل گرفتن وضو است. البته بر خلاف حدیث قبلی، این‌جا مطلبی درباره استحباب وضو گرفتن در سرمای شدید و مانند آن نیست.
فقط یک نکته خیلی مهم که برای امثال ما اهمیت دارد. اگر کسی مثل ما، به این نتیجه رسیده باشد که مسح سر و پا، دستور حداقلی است که الله تعالی به خاطر مراعات مردم دستور فرموده است و شستن سر و پا مطلوب واقعی او بوده است، قاعدتا باید بپذیرد که اسباغ وضو، علاوه بر خوب شستن صورت و دست‌ها، در شستن مواضع مسح هم هست و این دست روایات می‌تواند قرینه‌ای بر استحباب جدی آن‌ها باشد. اگر هم کسی نظر مشهور را پذیرفته باشد، اسباغ وضو فقط این می‌شود که دست‌ها و صورت را کامل بشوید و مسح‌ها را کامل بکشد.