حدیث 1286 و جمع‌بندی این باب (موقت)
1286- 5-[1] وَ بِإسْنادِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أحْمَدَ بْنِ یحْیی عَنِ الْحَسَنِ بْنِ موسَی الْخَشّابِ عَنْ غیاثِ بْنِ کَلّوبٍ عَنْ إسْحاقَ بْنِ عَمّارٍ عَنْ جَعْفَرٍ عَنْ أبیهِ أنَّ عَلیاً ع کانَ یقولُ الْغُسْلُ مِنَ الْجَنابَةِ وَ الْوُضوءُ یجْزی مِنْهُ ما أجْزَأ مِنَ الدُّهْنِ الَّذی یبُلُّ الْجَسَدَ.
أقولُ: وَ تَقَدَّمَ فی کَیفیةِ الْوُضوءِ وَ فی أحادیثِ الْماءِ الْمُضافِ وَ الْمُسْتَعْمَلِ وَ غَیرِ ذَلِکَ ما یدُلُّ عَلَی الْمَقْصودِ هُنا[2] وَ یأْتی فی الْغُسْلِ ما یؤَیدُهُ[3].
——————————
[1]– التهذیب 1- 138- 385، و الاستبصار 1- 122- 414.
[2]– تقدم فی الحدیث 2، 4 من الباب 15 من أبواب کیفیة الوضوء، و 1، 2، 3 من الباب 8 من أبواب الماء المضاف. و تقدم ما ینافی ذلک فی الحدیث 6 من الباب 50 من هذه الأبواب.
[3]– یأتی ما یدلّ علیه فی الحدیث 3، 6 من الباب 31 من أبواب الجنابة.
طریق این حدیث به معصوم علیه‌السلام معتبر درجه یک است.
شیخ الطائفه این حدیث را به طریق خود در التهذیب و الإستبصار به محمد بن احمد بن یحیی بن عمران که معتبر درجه یک است، از حسن بن موسی الخشاب از غیاث بن کلوب از اسحاق بن عمار روایت کرده است که همه از ثقات درجه یک هستند، مگر محمد بن احمد بن یحیی بن عمران که ثقه مشروط است که البته مشکلی در این‌جا ایجاد نمی‌کند.
* * *
علامه مجلسی: موثق (مل).
شبیه این حدیث را پیش از این هم داشتیم. می‌فرمایند که غسلِ جنابت و وضو، از آن مقدار کفایت می‌کند که روغنی بدن را مرطوب می‌کند، کفایت می‌کند، لذا توضیح بیش‌تری هم ندارد.
* جمع‌بندی این باب (موقت):
اگر آب فراوان بود و اسراف هم موضوعیت نداشت، خوب است که انسان وضوی کاملی بگیر، اما اگر آب کم بود، با در نظر داشتن تمیزی و کثیفی بدن، می‌تواند به همان مقدار که بدن مرطوب شود، اکتفا کند.