حدیث 1284
1284- 3-[1] وَ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أصْحابِنا عَنْ أحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحُسَینِ بْنِ سَعیدٍ عَنْ فَضالَةَ بْنِ أیوبَ عَنْ جَمیلٍ عَنْ زُرارَةَ عَنْ أبی‌جَعْفَرٍ ع فی الْوُضوءِ قالَ إذا مَسَّ جِلْدَکَ الْماءُ فَحَسْبُکَ.
مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بِإسْنادِهِ عَنِ الْحُسَینِ بْنِ سَعیدٍ مِثْلَهُ[2].
——————————
[1]– الکافی 3- 22- 7.
[2]– التهذیب 1- 137- 381، و الاستبصار 1- 123- 417.
طریق این حدیث به معصوم علیه‌السلام معتبر درجه یک است.
ثقةالاسلام الکلینی این حدیث از عدة من اصحابنا از احمد بن محمد بن عیسی الاشعری از حسین بن سعید الاهوازی از فضاله بن ایوب از جمیل بن دراج از زراره بن اعین روایت کرده است که همه از ثقات درجه یک هستند.
شیخ الطائفه هم شبیه این حدیث را به طریق خود در التهذیب و الإستبصار به حسین بن سعید الاهوازی که معتبر درجه یک است، به باقی سند روایت کرده است.
* * *
علامه مجلسی: صحیح (مر). صحیح (مل).
این حدیث هم به نوعی در بیان معنای حدیث اول است. می‌فرمایند همین مقدار که آب پوستت را مس کند، با پوستت تماس داشته باشد، کافی است. این‌جا هم آن‌چه را در باب تمیزی و عدم اسراف در روایت اول عرض کردم، مد نظر داشته باشید.