حدیث 1283

1283- 2-[1] وَ عَنْ عَلی بْنِ مُحَمَّدٍ وَ غَیرِهِ عَنْ سَهْلِ بْنِ زیادٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ شَمّونٍ عَنْ حَمّادِ بْنِ عیسَی عَنْ حَریزٍ عَنْ أبی‌عَبْدِاللهِ ع قالَ: إنَّ لِلّهِ مَلَکاً یکْتُبُ سَرَفَ الْوَضوءِ کَما یکْتُبُ عُدْوانَهُ[2].
——————————
[1]– الکافی 3- 22- 9.
[2]– فی نسخة- عداوته، منه” قده”.

طریق این حدیث به معصوم علیه‌السلام غیر معتبر است.
ثقةالاسلام الکلینی این حدیث را از علی بن حمد علان و غیره او، از سهل بن زیاد از محمد بن حسن بن شمون از حماد بن عیسی از حریز بن عبدالله روایت کرده است که نفر اول و دو نفر آخر از ثقات درجه یک هستند، اما سهل بن زیاد و محمد بن حسن بن شمون بسیار ضعیف هستند.

طریق این حدیث به معصوم علیه‌السلام معتبر نیست، اما کلیتش قبول است. اسراف گناه است و در نامه اعمال انسان ثبت می‌شود، خصوصا اسراف اگر به بهانه امور دینی باشد و بخواهد کاسه‌کوزه را سر خدا و دین و شریعت بشکنیم، طبیعتا قبیح‌تر است و چه بسا گناه بزرگ‌تری.